«ғайратли» бўйича 8 та натижа
сфт. Яхши, кучли ғайратга эга; серғайрат, тиришқоқ.
У пайтларда ёш, бақувват, ғайратли, қизиққон йигит эди. — С. Зуннунова, Олов
Заргаров муҳим масалаларни қўзғаб, катта иш бошлади, ғайратли одам. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат
от 1. Иш-ҳаракатга бўлган кучли интилиш, берилиш ҳисси; иштиёқ.
Сиз, муҳтарам устоднинг меҳрибончиликларингиз бир ғайратимизга ўн ғайрат қўшади. — Мирмуҳсин, Меъмор
Унинг ғайратига иш ёки ўқишнинг ўзи камлик қилаётгандек туюлади. — Т. Ашуров, Оқ от
— Ухлаб қолди бугун жуда тер тўкди. — Ёш-да, ғайратига чидолмай, бошда ўзини уринтириб қўяди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Ғайрат (эркаклар исми).
ģayratlılıq, qajırlılıq, jigerlilik, qarıwlılıq
Ғайратий (тахаллуси; асл исми Абдураҳим Абдуллаев) (1902—1976) — Ўзбекистон халқ шоири (1972).
сфт. Ғайрати ёʻқ; сусткаш.
Ғайрациз бола.
сфт. Ғайратли, серғайрат.
Ғайратчан Халил ака ҳамма ишни ҳам шошилинч қиларди — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
фл. Ғайратга кирмоқ, ғайрати қўзғамоқ.
Қасам руҳи билан ғайратланиб келган йигит бу ердаги аҳволни кўриб, ўзини ёʻқотиб қўйди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
фл. Ғайратланмоқ феълининг орттирма нисбати.
