Qidiruv

n /dæʃ/ 1. sing shiddat, tezkor harakat, bir zoʻr berish

2. C, usually sing aralashma

3. chiziqcha (-)

ot 1. Ekilmay yotgan suvsiz yer; choʻl.

Bepoyon dasht. Qaqroq dasht. Dasht havosi. Dashtda yursang, suv qadri oʻtar, yor bilan urishsang, yor qadri oʻtar. — Maqol

Dasht deganim — qishloq etagidagi past-u baland tepalarning orti. — A. Koʻchimov, Halqa

Hali dashtga qorongʻilik choʻkmagan. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa

2. Keng, ochiq maydon; dala.

Birovlar bir parcha joy topolmay sargardon, chodirsiz, chaylasiz dashtda oʻtiradilar. — Oybek, Nur qidirib

adj, adv juda, juda ham, oʻlguday, nihoyatda

adj shoʻx, shoxchan, chapani, chapanicha

ot Qilmishi uchun uyaltirish, qattiq koyish, soʻkish.

Dashnom bermoq.

Sizga dashnom beraverib, jagʻimda jagʻ qolmadi. — Yoshlik

Toʻgʻri soʻzning toʻqmogʻi bor deganday, bu dashnom onaga qattiq taʼsir qildi. — H. Nazir, Mayoq sari

Hayotning u aytganday chalkash, mushkul, shafqatsiz emasligini isbot qilib, u kishiga dashnom bergim kelardi. — A. Muxtor, Asarlar

ot 1. Rudadan metall eritib olishda hosil boʻladigan shishasimon yoki toshsimon modda; shlak.

2. koʻchma Yaramas, bemaʼni; gʻirrom.

Har savdolar tushar mardning boshiga, Qoyil emasman dunyoning dashqol ishiga. — Erali va Sherali

ot shv. Dashshu Dastshoʻ(y).

Miskarlikda oʻng tomondagi pachoq doʻkon oldiga yoyib qoʻyilgan mis barkash, katta-kichik obdasta, dashshayu manqaldonga koʻz tashlamay ilojingiz yoʻq. — Mirmuhsin, Qahramonnoma

Xolangiz bozordan dashshu xarid qilib kepti. — T. Ashurov, Dashshu.

tezda xomaki yozib chiqmoq (xatni, zapiskani)

ot 1. Ekilmay yotgan suvsiz yerlar; choʻllar.

2. Dashtda yashovchi kishi; umuman shahardan tashqarida yashovchilar.

Dashtlik deb koʻp qilma mazax. — Hasanxon

punktir.

n [C] priborlar doskasi

ot ayn. Doshqozon.

Turdimat eng avval avtokachkaga dashqozon, bitta katta bakni ortdi. — I. Rahim, Hayot buloqlari

Hovlining oʻrtaroq yeriga chuqur oʻchoq kavlab, katta dashqozon osilipti. — P. Tursun, Oʻqituvchi

ot Yovvoyi piyoz turlaridan biri.

ot Dasht va biyobon(lar), choʻl va sahrolar.

Hamma yoq dasht-biyobon: odam yursa — oyogʻi, qush uchsa, qanoti kuyadi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

Taqdir buni ham koʻp koʻrib, tinchgina uy-joyidan dasht-u biyobonga haydadi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

ot Dala va dashtdan iborat yerlar.

Ziyoxoʻjaning qoʻyi, yilqisi togʻga, dala-dashtga sigʻmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Botanika darsi sinfda emas, dala-dashtda, togʻ-u toshda oʻtkaziladi. — Yoshlik

Yoʻl dala-dashtdan qaytuvchilar, podalar, podachilar bilan toʻlib bordi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

bir martadayoq

ot Tanbeh va haqorat; tahqir va soʻkish.

ot s. t. Roʻzgʻorda yoki biror kasb-korlikda kerak boʻladigan narsalar, buyumlar; qaqir-ququr, lash-lush.

Toʻrtinchi aravada chodirlar, koʻrpa-toʻshaklar, joʻnab ketayotganlarning ashqol-dashqollari. — S. Anorboyev, Oqsoy

raqibga jon-jahdi bilan tashlanmoq.

1. Ismi boshqa biror kimsa bilan bir xil boʻlgan odam, iyemdosh

Biz ikkimiz adashmiz

2. Shunday kishilarning bir-biriga murojaatida qoʻllanadi

-Yasha, adash! — xursand boʻlib ketdi Qudrat — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar