ot
1.
esk. tar.
Podshoh, xon va lashkarlarga ovqat tayyorlash ustidan nazorat olib boruvchi, hukmdorga taom tortishdan oldin uni avval oʻzi totib koʻruvchi mansabdor; bosh oshpaz (15-asr va undan keyingi davr).
Naql qilishlaricha, ushbu taom [ajabsanda] Bobur saroyining bakovullari ijodiga mansub emish. — K. Mahmudov, Oʻzbek tansiq taomlari
— Gunoh shulkim, — dedi Bobur qatʼiy ohangda, — bakovullarimiz sizdan qattiq ranjibdirlar: tortgan taomlaridan loaqal bir luqma tanavvul etmas emishsiz. — Yoshlik
Bakovul boʻshashgancha bir chekkada turardi. — Sharq yulduzi
2.
tar.
Oltin Oʻrda xonligida qoʻshinga maosh ulashish, oʻljalarni taqsimlash singari vazifalarni bajaruvchi yuqori mansabdor.
3.
shv.
Toʻylarda taom tayyorlovchi oshpaz, pazanda.
Yuzlari tandirdan endi uzilgan nondayin qip-qizil, moʻylovli bir odam bakovul boʻldi. — Yoshlik
4.
Toʻy va bayram (hayit) munosabati bilan oʻtkaziladigan kurash, poyga, uloq (koʻpkari) kabi musobaqalarni boshqaruvchi.
Bular toʻyga bakovul ham boʻladi. Har kim qoʻldan kelganini qiladi. — Intizor
Ahmad-jon ota, Meliqoʻzi va bakovullar muzika sadolari ostida oʻrtaga tushdilar. — Yoshlik
- Tayyor oshga bakovul Tayyoriga ayyor, qulay vaziyatdan foydalanib qoluvchi odam.
Qiz boʻyiga yetgandan keyin, Mamasaid “tayyor oshga bakovul“ boʻldi: Men eng yaqin togʻaman, shuning uchun ota oʻrniga otaman, deb daʼvo qildi. — P. Tursun, OʻqituvchiTayyor oshga bakovul, deb shuni aytarkanlar-da! — S. Zunnunova, Olov
