сфт. 1. Хонакилашмаган, табиат қучоғида эркин ҳаёт кечирувчи (ҳайвон, паррандалар ҳақида).
Ёввойи мушук. Ёввойи каптар. Ёввойи эчки.
2. Маданийлаштирилмаган, ўз ҳолича, табиий ҳолатда ўсадиган; зарарли, зиён келтирувчи.
Ёввойи олма.
Хилма-хил ёввойи гуллар теварагида ранг-баранг капалаклар базм қуради, асаларилар ғувуллайди. — Ж. Абдуллахонов, Орият
Сидиқжон каттакон ёввойи жийда тагида тўхтаб, Шарофатни кутди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Дарҳақиқат, салгина хотиржам бўлдингми, ёввойи ўтлар ўсиб кетади-ю, ғўзаларни сиқиб ташлайди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
3. Ўзлаштирилмаган, ишланмаган (ер-жой ҳақида).
Илгари бу ерлар ҳам жарликлар, ёввойи сайҳонликлардан иборат эди. — Газетадан
Ёввойи чўл буюк кенгликда Менга борин очиб ташлади. — Ш. Раҳмон, Юрак қирралари
4. Қўрқинчли, ваҳимали, даҳшатли.
Ёввойи овоз.
Бўрон ёввойи бир куч билан ўкирарди. — С. Анорбоев, Оқсой
Шариф тарранинг ёввойи чинқириғини эшитгандек бўлди. — С. Сиёев, Ёруғлик
5. Маданиятнинг ибтидоий босқичига хос; қолоқ.
Саҳрода арабларнинг бадавий деган ёввойи тоифаси бор экан. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
6. кўчма Одамга аралашмайдиган; бегона, одамови, ёт.
Одамлардан қочаман, Ёввойи бир ҳолим бор! — Миртемир
- Ёввойи қараш қилмоқ Жаҳл билан қарамоқ. Тўранинг ниҳоятда кайфи қочди, жаҳл отига миниб, оқсоқол билан имомни еб қўйгудек, ёввойи қараш қилди. — Ж. Шарипов, Хоразм[Умайдер] Умидага олайиб, ёввойи қараш қилади-да, тескари ўгирилиб олади, термометрни бармоқ орасида синдириб, қўлига беради. — А. Мухтор, Чинор