По запросу «VAH» — результатов: 42
und. s. Birovni choʻchitish uchun toʻsatdan, bildirmasdan aytiladigan soʻz.
Orqadan kelib vah desa, bir choʻchib tushibman.
Çöllerde çoğu kez yüze çıkan yer altı sularının yarattığı ve önemi suyun niceliğine bağlı olarak değişen tarım veya yerleşim bölgesi.VOHA
ot 1. ayn. 1 vahima.
Oʻlimning vahmidan har dam yurak toʻlganga yigʻlayman. — Hamza
Cholning vahmi, Hasan soʻfining yerga yotib quloq solishi Gʻulomjonlarni hayron qoldirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Uning ovozidan qoʻrqinch aralash tashvish, boya oʻzi aytganidek, vahm alomatini sezgan Sherali xoxolab yubordi. — S. Karomatov, Oltin qum
Bari chopqu oldda, Erkin, ne uchun vahm aylading — E. Vohidov, Muhabbat
Barot polvonning xotini uyda yolgʻiz; eri ham, oʻgʻli ham guzarda koʻchadagi xotinlar chuvuri, bolalar yigʻisi yuragiga vahm solardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. ayn. 2 vahimali.
Keyingi kunlarni Anor-xon vahm oʻylar bilan oʻtkazdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Ağır, kokulu, çok tehlikeli.VAHIMALI, XAVFLI, TAHLIKALI
Bir tek.YAGONA, YOLGʻIZ
ot din. Islom aqidasiga koʻra, paygʻambarlarga farishtalar orqali Alloh tomonidan yuborilgan buyruq yoki koʻrsatmalar.
— Pay/ambar boʻlsang, xudodan nima deb vahiy keldi? — deb soʻradi hokim afandidan. — Latifalar
Tengdoshlaridan oʻychanligi va yuvoshligi bilan ajralib turadigan bu bolakayga oʻn ikki yoshida vahiy keladi. — Gazetadan
Ovozalarga qaraganda, janob eshonning qalandarxonasiga kechalari Jabroil osmondan vahiy olib kelib turar ekan — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
ot 1. ayn. Vahima.
Bu yerda ilk bora yangragan Temur sasi, Chingiziylar boshiga solib qoʻrquv, vahmalar. — A. Oripov
Nega bu yigitning yuragiga vahma solyapsiz? — S. Ahmad, Hukm
2. Vahima kasalligiga uchragan odam.
vahshiyрусскийдикарь, дикийанглийскийbrutal
Vahši bolub men biyabanda yügrü Men vahshiy bo‘lib biyobonda yugursam – Или
Birlik, teklik.BIRLIK, YAGONALIK
ot 1. His-tuygʻu va kayfiyatning buzilishi; qoʻrquv bosish, xavfsirash, yurakni gʻulgʻula bosishi natijasida yuzaga keladigan ruhiy holat, qoʻrquv holati, ruhiy bezovtalik.
kichkina darchadan vahima bilan moʻralab turgan Bekajon-u Toʻlgʻonoyning mungli koʻzlari koʻrinadi. — S. Siyoyev, Avaz
Onabibi bundan hech xavotir oladigan narsa topmaydi-yu, lekin yana qoʻli ishga bormaydi, koʻnglidan vahima arimaydi. — A. Muxtor, Chinor
Osmondagi jimir-jimir etib turgan son-sanoqsiz yulduzlarga tikilgandagina kishi vahimani unutardi. — E. Usmonov, Yolqin
Serka/yur butun suruvni oʻz orqalaridan ergashtirib, xuddi boʻri quvganday, vahima ichida toʻppa-toʻgʻri jarlikka qarab chopmoqda edi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. Vahimani qayd etuvchi, vahima bildiruvchi gap-soʻz, xatti-harakat va shu kabilar
— Yana nima vahima?— dedi. — Menga ishonmasangiz, mana, Muhammad Sulton janoblaridan soʻrang fitnachilar bugun kechasi Soʻzangaron darvozasini Boburga ochib bermoqchi emishlar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Hah, hali gap shumi? Vahimangiz bor boʻlsin, odamni qoʻrqitib yubordingiz-a. — K. Yashin, Hamza
Hali shunga shuncha vahimami? — Mushtum
3. Shunday ruhiy holatga soladigan narsa, gap, manzara va shu kabilar
Oʻrmon qorongʻiligining vahimasi.
Kechagi vahimalarni oʻz koʻzlari bilan koʻrgan shohanshohlar bir-birlariga sezdirmay, kechasining oʻzidayoq quyon boʻlib qochib qolgan ekanlar. — Ertaklar
Koʻchalarda askarlar, har yoqdan gʻizillagan harbiy mashinalar koʻp boʻlishiga qaramay, bu yerdan urushning qora vahimasi oz sezilardi. — Oybek, Quyosh qoraymas
4. Koʻrinish, tuzilish holati vahimali tuyuluvchi; bahaybat, salobatli.
Vahimasi zoʻr.
Qorongʻida vahima boʻlib koʻringan togʻ uncha baland emas ekan. — S. Karomatov, Oltin qum
Samolyotga yetdik. Ehe, uning vahimasini koʻring. — H. Nazir, Yonar daryo
5. Vahimali gaplarni koʻp gapiradigan, boʻlar-boʻlmasga vahima qiladigan shaxsga nisbatan qoʻllanadi.
He, vahima boʻpsan, ukam. — S. Anorboyev, Oqsoy
6. ayn Vahimali.
Bu vahima gaplarni qayoqdan topasiz-a, bekam. — Mirmuhsin, Meʼmor
ot 1. ish. ayn. 1 vahimachi.
2. zool. Qurtlarning tanasiga tuxum qoʻyuvchi hasharot.
sft. ayn. Vahimali.
Yabani.VAHSHIY
Güçlük, korkulacak tehlikeXAVF-XATAR
ot 1. Kishini dahshatga soladigan ayanchli ahvol, oʻta-ketgan madaniyatsizlik; nodonlik, jaholat.
Yashasin maktab, shogirdlar oʻqisin. Eski turmushlar, vahshatlar yoʻqolsin! — Hamza
Vahshat bilan inson yuzma-yuz keldi, Dahshat bilan insof yuzma-yuz keldi. — J. Jabborov
2. Kishini dahshatga soladigan vahshiylik, yirtqichlik, yovuzlik; vahshiyona va mudhish xatti-harakat.
Dushman vahshatidan ehtiyotlanish uchun tomda yotgan Sobirning qonsiz yuziga ham quyosh nuri tushgach, u seskanib uygʻondi. — H. Shams, Oqpadar
Ibrohim Doʻldoy sarbozlari keng sahroda boʻronday chang koʻtarib, qiyqirib, vahshat bilan fargʻonaliklar ustiga ot qoʻyishdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
3. Umuman, qoʻrquvga soluvchi holat; dahshat.
Andijonda yuz bergan vahshatlar xabarini Samarqandga yetkazish uchun loy sachratib ot choptirib borayotgan Tohir endi Quvaga yaqinlashdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
1. Yabani olma durumu.VAHSHIYLIK
2. Korku, ürküntü.QOʻRQUV, DAHSHAT
sft. 1. Ibtidoiy bosqichdagi, maorif, madaniyatdan uzoq, juda ham orqada qolgan; yovvoyi.
Vahshiy xalqlarda qonxoʻrlikka tamoyil zoʻr boʻladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Shunday shaxs, jamoa, xalq va shu kabilarga xos odat, xatti-harakat va boshqalar
Avaz koʻpdan bu vahshiy udumni oʻylab iztirob chekar, bu zabun, mehnatkash toʻda xususida bir sheʼr yozishni moʻljallab qoʻygan edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Bular nega bir-birlarini hech ayamay qamchi bilan savalashyapti. Shunaqayam vahshiy oʻyin boʻladimi? — K. Yashin, Hamza
3. Jonivorlar goʻshti bilan yashovchi, insonlardan xoli togʻ, sahro va shu kabilar joylarda yashaydigan, qoʻrqinchli boʻlgan (jonivorlar haqida); yirtqich.
Har turli vahshiy jondorlarni koʻrib, Zevarxon ov qilmoqchi boʻldi. Bahrom va Gulandom
Togʻdagi vahshiy jonivorlar Murodxonni koʻrib, unga hamla qildi. — Murodxon
4. koʻchma Shunday jonivorlarga xos xususiyatli, inson qiyofasi yoʻq, yovuz.
Oromingni buzdi sening ham fashist degan vahshiy olomon. — A. Oripov
Padari buzrukvorining oʻlimiga koʻz tikib, tish qayrab oʻtirgan Isfandiyordek vahshiy sherbachchaga qamchi koʻtarib, Avaz gumrohlik qilmadimi? — S. Siyoyev, Avaz
5. koʻchma Qoʻrqinch soluvchi, balo-ofat keltiruvchi, yovvoyi.
Qoʻrqib qarar vahshiy suvlarga va dengizni aylanib oʻtar. — Sh. Rahmon
Nusratilla vahshiy koʻzlarini yiltiratib, titrab, shivirlab, yolvorgan yigʻi tovushi bilan gapirar edi. — A. Muxtor, Opa-singillar
ot Vahhobiylik oqimining izdoshi, tarafdori.
sft. 1. Kishini vahimaga soladigan; qoʻrqinchli.
Vahimali koʻrinish. Vahimali tovush.
Front Bektemirga dastlab uncha vahimali koʻrinmadi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Hayal oʻtmay, vahimali guldurash yaylovni larzaga soldi. — A. Dilmurodov, Osmonning bir parchasi
Oʻngirning tepasi baland jar. Uning tagida gʻor ham bor. Bu vahimali joylarga kunduzlari ham hech kim kelmaydi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. Salobatli, haybatli.
Olis-olisdan vahimali koʻringan qoyalar asta qiyofalarini oʻzgartirib, chala-yarim qoʻrgʻonlarga oʻxshab qoldi. — J. Abdullaxonov, Oriyat
3. Vahimani, qoʻrqinchni ifodalovchi, shundan darak beruvchi.
Omil Nodirning bu vahimali gaplarga ham eʼtibor bermaganligiga ajablanib turdi-da, amakning oldida turishini aytib, chiqib ketdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
Xotin, rangi oppoq, koʻzlarini katta-katta ochib, unga vahimali qarar va boshini chayqab pichirlar edi. — A. Qahhor, Anor
ot Vahima qiluvchi, vahima tarqatuvchi; lof urib, kishilar yuragiga gʻulgʻula soluvchi.
Oʻzi doktorlar ham vahimachi boʻladi-da, sal narsaga kasalxona — E. Raimov, Ajab qishloq
Bir vahimachining qutqusi bilan odamlar toʻzib ketdi. — N. Safarov, Olovli izlar
Vahimachi starshina sizlarni rosa qoʻrqitganga oʻxshaydi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
