ot
1.
Yerning kovlash, chopish, haydash, ezilish va shu kabilar natijasida hosil boʻlgan yumshoq qismi, qatlami.
Bir hovuch tuproq. Tuproq uyumi. Oʻrani tuproq bilan koʻmib tashlamoq. Tuproq olsang, oltin boʻlsin. — Maqol
Chuqurliklardan irgʻitilayotgan tuproq okoplarning chap qirgʻoqlarida togʻ boʻlib koʻtarilmoqda. — I. Rahim, Chin muhabbat
Boʻsagʻani toʻrt enlik tuproq qoplagan. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
2.
Yer qobigʻining oʻsimlik rizq olib oʻsadigan ustki qatlami; yer.
Qora tuproq. Qumloq tuproq. Tuproq xaritasi. Tuproq-iqlim sharoiti.
Mirzachoʻlning tuprogʻi Boʻlar yoshlikning bogʻi, Toshar sevgi bulogʻi, Toʻldirib dil jomimni. — Yo, Mirzo
Sharoitga qarab paykallarga chigit suvi berilmapti, chunki tuproq qatlamida nam ancha kamayib qoldi. — Gazetadan
Tuproq — hosilning negizi, qishloq xoʻjaligi ishlab chiqarishining tabiiy shart-sharoitlaridan va yagona vositalaridan biri. — Fan va turmush
3.
Oʻlgan kishining xoki; xok.
[Qurbon ota:] Bir siqim tuprogʻim begona yurtda qolib ketmasa ekan, degan oʻyga bordi. — A. Qahhor, Toʻy
4.
koʻchma
Maʼlum yurt, oʻlka, mamlakatga qarashli hudud.
Hozirgi Oʻzbekiston tup-rogʻida yashagan qadimgi xalqlar oʻzlarining mustaqil, boy madaniyatlariga ega boʻlganlar. — K. Yashin, Hamza
Ular endi Movarounnahr tuprogʻida edilar. Bu roʻyi zamin dunyodagi eng goʻzal va eng muqaddas mamlakat edi. — Mirmuhsin, Meʼmor