Qidiruv

ot 1. Erishilgan hurmat, obroʻ, sharaf, shavkat.

Senga doʻst boʻlib ortdi Shon ila shuhratimiz. — Gʻayratiy

Yaralangan Vatan tomiriga Quydi issiq yurak qonini, Shu muqaddas yer zamiriga Qoni bilan yozdi shonini. — T. Toʻla

2. Mashhurlik holati; dovruq, dong, shuhrat. Paxta terib oʻtar uzun kun, Oshib toʻlar uning plani, Ishi boʻlar uning ovoza —

Doston boʻlar dongi va shoni. — H. Olimjon

Hayotga yomon yoʻlni qoʻyib, yaxshi yoʻldan borish — adabiylik yoʻlidir. Shu yoʻldan borgan kishining nomi oʻchmaydi, uning shoni umridan uzoq yashaydi. — M. Ismoiliy, Odamiylik qis-sasi

3. Gʻurur, faxr.

Paxta — bizning shonimiz.

Qaynab toshsin neft buloqlari, Neft mamlakatimizning shonidir. — Yo, Mirzo

ot 1. Gʻoʻza gʻunchasi.

Gulparast, deb atamang, ishimizdan bexabar, Shonalar sanab yurgan mehnatkash qizlar edik. — Gʻ. Gʻulom

Biroq, ozgina suv ham taqa-taq toʻxtab qoldi. Suv deb navbat kutib yotgan gʻoʻzalarning barglari qorayib, shona tashlay boshladi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. Shonaga kirmoq Gʻunchalamoq (gʻoʻza haqida).

Yangi kvadratlardagi gʻoʻzalar tez rivojlanib, oldi tekis shonaga kirdi. — Gazetadan

sft. Shon-sharafga ega; dong taratgan; shuhratli.

Bugun shonli binokorlarimizning anʼanaviy bayrami. — Gazetadan

Oʻzbek xalqining shonli farzandi Joʻraxon Usmonov mardlik, jasorat va qahramonlik koʻrsatdi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

ot Shona atrofidan chiqib, gul ochilguncha uni oʻrab turadigan taroq tishli mayda barg; yonbarg.

Gʻoʻza gulida uchta shona-barg boʻladi.

бутонизация

fl. 1. Suv yoki boshqa bir suyuqlik ichiga kirib botib ketmoq; choʻmmoq.

Bir shoʻngʻib chiqmoq. Shoshgan oʻrdak ham boshi bilan, ham keti bilan shoʻngʻiydi. — Maqol

Suvonjon tol tagidagi kamarga shoʻngʻib ketardi-da, anchadan keyin qoʻlida baliq bilan chiqib kelardi. — S. Anorboyev, Oq-soy

Undagi [hovuzdagi]

zogʻora baliq, choʻrtan baliq, laqqa baliqlar goh suv yuziga chiqib, tashlangan nonlarni yer, goh biltanglab oʻynab, shoʻngʻib ketardi. — J. Sharipov, Xorazm

2. koʻchma Biror narsa orasiga kirib, berkinib, koʻzdan gʻoyib boʻlmoq, koʻrinmay ketmoq, kirib ketmoq; yashirinmoq.

Qorongʻilikka shoʻngʻimoq.

Boʻron va toʻs-toʻpolonda zaxa yegan oy orqadan yetib kelgan tuyadek kattakon bulut tagiga shoʻngʻidi. — O. Yoqubov, Larza

Ahmad Husayn bozorga shoʻngʻib ketdi. — Oybek, Nur qidirib

3. Katta tezlik bilan pastga qarab otilmoq, nihoyatda tezlik bilan yerga tomon uchmoq.

Burgut birdan pastga qarab shoʻngʻidi.

Samolyotlar qora boʻronday tepada gir aylanib, ajalkor qoida va tartib bilan shoʻngʻiydilar. — Oybek, Quyosh qoraymas

4. koʻchma Oʻy, xayol, qaygʻu kabi hissiyotlarga qattiq berilmoq, choʻmmoq.

Shu chogʻgacha moʻltayib, xayol ichiga shoʻngʻib oʻtirgan Kumushbibi bir seskandi-da, qoʻshiqchi qizlarga qaradi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Oʻzimcha necha xil narsalarni bichib-toʻqiyman, allaqanday vahimalarga shoʻngʻiyman. — Oydin, Sadagʻang boʻlay, komandir

5. koʻchma Ish-harakatga, mashgʻulotga kat-tik kirishib ketmoq, berilmoq.

Hakimjon hech kimning soʻzi, taklifini kutib turmasdan, avvalgidek ishga shoʻngʻidi-ketdi. — S. Zunnunova, Olov

Oʻrtaga chamadon qoʻyib, oʻyinga shoʻngʻib ketdilar. — Shuhrat, Shinelli yillar

fl. Shona chiqarmoq, shona paydo qilmoq (gʻoʻza oʻsimligi haqida).

Gʻoʻzalar yoppasiga shonaladi.

Gʻoʻzalar endi shonalab, koʻsak bogʻlab kelayotgan bir mahal-da shahar zavodlariga paxta tashilishi Gʻulomjonni ajablantirmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

fl. Shoʻngʻimoq feʼlining orttirma nisbati.

dańq hám húrmet

fl. Shonalamoq feʼlining orttirma nisbati.

dańq

Ruhm und Ehre

ruschaслава и честьinglizchaglory and honourfransuzchahonneur, gloirearabchaشُهْرَةٌ

n [C,U] taqdir, qismat, tole, peshona :: fate /feɪt/ n [C,U] taqdir, qismat, tole, peshona

ot Dindorlar orasida maʼlum obroʻ qozongan ruhoniy, din peshvosi.

Bu eshon birov bilan soʻzlashganda, oʻzini xuddi kimga qaysi jannatdan oʻrin berish toʻgʻrisida xudo bilan soʻzlashib kelganday tutardi. A. — Qahhor, Toʻy

adj ʼfeɪtɪd

• be fated to do sth peshonasiga yozilgan, taqdiriga bitilgan

adj 'feɪtɪd

• be fated to do sth peshonasiga yozilgan, taqdiriga bitilgan

v (pt, pp shone) oʻzbekchayarqiramoq, nur sochmoqruschaсветить, сиять

ot 1. Ataylab qoʻyilgan yoki tabiiy belgi; alomat.

Bolaning oʻng betida nishoni bor.

Texnik., domlaning darvozasiga qizil nishon qoʻyib ketdi. — A. Qahhor, Sarob

2. Biror narsaning izi, asari,

Kechagi yomgʻirdan nishon ham qolmagan, xushboʻy shabada, dilxush manzara, oromijon tabiat. — I. Rahim, Ixlos

Kuban boʻylaridan izladim seni. Oʻtdi tuni kunlar, topmadim nishon. — T. Toʻla

3. Biror narsadan darak yoki dalolat beruvchi belgi.

Yasovullar sadoqat nishoni koʻrsatdilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Bu bayroq har bir jangchi uchun shon-sharaf belgisi gʻalaba nishoni. — I. Rahim, Chin muhabbat

4. Oʻq uzish uchun moʻljalga olingan (qoʻyilgan) narsa; qora.

Oʻqni nishonga bexato urmoq. Nishonga olmoq.

— Toʻgʻri qilgansiz, — deb uni qoʻltiqladi komissar, — jangchining ongi qayralsa, oʻqi nishonga bexato tegadigan boʻladi. — Shuhrat, Shinelli yillar

5. koʻchma Biror gap qaratilgan obyekt; biror gapdan koʻzlangan maqsad; moʻljal.

Inoyat soʻzining nishonga borib tegayotganidan mamnun. — S. Abduqahhor, Sanamay sakkiz dema

6. esk. kom. qoʻll. Orden; medal.

Koʻkragida yaqinda olgan Mehnat shuhrati nishoni — Gazetadan

7. Nishon (erkaklar ismi).

ot 1. Ishonish hissi, tuygʻusi.

Ishonch bilan gapirmoq; Ishonch uygʻotmoq.

Oʻninchisi ham gapmi, istaganicha topishi mumkin — istak, ishonch oʻlmasa bas — Gazetadan

Yoʻlchi chakki odamlarni topmadi, Yormatning haqsiz ekaniga ishonchi kundan-kun ortdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bor ishonchim: bir kuni Yongay quyosh qutb uzra ham. — E. Vohidov, Muhabbatnoma

2. Eʼtimod etilgan, suyanilgan, umid bogʻlangan shaxs yoki narsa.

Modomiki, ikkimizning yolgʻiz ishonchimiz shu oʻgʻlimiz ekan bizga lozimi, uning xursandligi nima bilan boʻlsa, shuni axtarishdir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Elmurodning gʻurur bilan gapiradigan gapi — kelajakka ishonch va umidi boʻlib qoldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi