ot 1. Kishining tutgan ishi va yaxshi xislatlari tufayli jamoatchilik qoshida topgan eʼtibori; hur-mat, nufuz.
Direktorimizning obroʻyi baland. Obroʻyini koʻtarmoq (oshirmoq). Obroʻ(ni) saqlamoq.
[Oʻzbek oyim:] Axir, mening ham oʻzimga yarasha obroʻyim bor: Toshkentda kim-san — Yusufbek hojining koʻchiman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Obroʻ olmoq Hech narsasi yoʻqligiga qaramay, bor imkoniyatdan foydalanmoq, mehmondoʻstlikni joyiga keltirmoq (sir boy bermaslik uchun).
3. Shunday hurmat sohibi.
Uning [meh-monning] yonida yotgan katta bir qora muqovali daftar bu kishi shubhasiz Qamishkapaning obroʻlaridan ekaniga dalolat berib turardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
4. Sharaf, iftixor; faxr; shuhrat, nufuz. Rais boʻlar kolxozchining kattasi.
Obroʻ boʻlar yerga ekkan paxtasi. Fozil shoir. Toshkent — oʻzbekning sanʼati, tovushi, Quvnoq muzikasi, kuyi, obroʻyi. — Gʻ. Gʻulom
- Obroʻ koʻrmoq Jamoatchilik oʻrtasida eʼtibor, hurmat qozonmoq. Shunday obroʻ koʻrgan bir kishi kelib-kelib, nahotki oʻz qudasidan va kelinidan munchalik obroʻsizlik koʻrsa! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Obroʻ orttirmoq
- Obroʻyi bir (yoki uch) pul boʻldi
- Obroʻyi ketdi (yoki tushdi, toʻkildi) Obroʻsizlandi, hurmat-eʼtibori ketdi. Shavla ketsa-ketsin, obroʻ ketmasin! — Maqol
- Obroʻyini ketkazmoq (yoki toʻkmoq, tushirmoq) Eʼtiborini, hurmatini yoʻq qilmoq, beobroʻ qilmoq. Shoqosimning mushtumi yoʻgʻon, urushqoq, obroʻsi toʻkilishidan qoʻrqmaydigan, bezbetroq yigit ekanini ham bilardi. — Mirmuhsin, Umid