от 1. Ҳоким, ҳукмдор (пайғамбар авлодларининг унвони).
Мир Алишер.
2. Баъзи эркаклар исмининг таркибига киради, масалан
Миртемир. Мирали, Мирғиёс.
«Мирам» бўйича 41 та натижа
от 1. Ҳоким, ҳукмдор (пайғамбар авлодларининг унвони).
Мир Алишер.
2. Баъзи эркаклар исмининг таркибига киради, масалан
Миртемир. Мирали, Мирғиёс.
тар. Беш тийинли чақа, беш тийин.
Бир мири ҳаён, уч мири зиён. — Мақол
Дунёники мири кам икки. — Мақол
Домла уч мири пул ё битта қатлама келтириб қўйганга сира индамайдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи
1. Birine, ölen bir yakınından kalan mal mülk, para veya servet, kalıt.МЕРОС
2. Kalıtım yoluyla gelen herhangi bir özellik
от 1. Сув тақсимоти ва суғориш тармоқларини назорат қилувчи шахс.
Отанг мироб бўлгунча, даланг қулоқнинг бошида бўлсин, деганлар. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
2. с. т. Суғориш ишларини бажарувчи шахс; сувчи.
Ана, миришкор мироб, суғорар ғўзасини — Ю. Ҳамдам
Эгатлар аралаб миробми, кимдир Якка оёқ ёʻлдан қайтади ёлғиз. — Ғайратий
/mɜ:θ/
н Уформал хурсандчилик, шодлик, вақтичоғлик
от 1. тар. Ёзув-чизув ишларини олиб борган лавозимли киши; котиб.
Амлокдорнинг мирзаси белига суқилган қаламдонини очиб, қаламини қўлига олди. — С. Айний, Қуллар
2. кўчма Саводли, ўқимишли одам.
3. эск. Юқори табақаларга мансуб киши; жаноб.
Мен чўриман, сиз мирзасиз, беквачча! — Гўрўғли
4. Мирза (эркаклар исми).
от 1. Мирзода, амирзода, амир ўғли (Айни маънода ушбу сўз тегишли атоқли отдан кейин ёзилади масалан:
Улуғбек мирзо, Иброҳим мирзо). Аммо, бари бир ёш мирзолар катта бўлгач, ўз ота-боболари каби хунрез, золим бўладилар. — Мирмуҳсин, Меъмор
2. кт. айн. Мирза 1,2. (Айни маънода ушбу сўз тегишли атоқли отдан олдин ёзилади; масалан,
Мирзо Анвар, Мирзо Бедил). Анвар., нома ва аризаларнинг баъзиларини биринчи хона-да олдига давот, қалам қўйиб, дафтар усти-да ўтирган мирзо, муфтиларга ҳавола қилар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Göğe çıkma.МЕРОЖ
/'mıra:ʒ; mı'ra:ʒ/
н К сароб
а tender
Mirny
айн. Марс.
/'mırə(r)/
н К кўзгу, ойна
you see in a mirror is a reflection.
в Т акс эттирмоқ, акс этмоқ
/'mırəkl/
н [К] мўжиза, каромат
Ниҳоят даражада тўйиб, мазза қилиб.DOYA DOYA, KANA KANA, BOL BOL
от 1. тар. Ўрта Осиё хонликларида тунги шаҳар соқчиси ва уларнинг бошлиғи.
— Бизни кимнинг ҳукми билан ўлдирмоқчи бўлаётирсиз?— деди хатирчилик банди, миршаб одамига. — С. Айний, Қуллар
Миршаблар томонидан қўрбоши маҳкамасига сўроққа олиб кетилган қутидор қайтиб ёʻлакка кириши билан Офтоб ойим ила Кумушга жон кирган каби бўлди. А. Қодирий, Ўтган кунлар.
2. с. Т. Милиционер.
от [а. + ф. — Мирзаларга хос, оид; мирзалик вазифасини бажариш]:
от тар. Маҳбус ва бандиларни жазолайдиган, калтаклаб, тергов қиладиган зиндон назоратчиси.
Мирғазаблар кунда келиб, уларнинг [бандиларнинг] ҳар бирини ўлгудай уриб, сўроқ қилардилар. — С. Айний, Дохунда
фл. Ниҳоят даражада қонмоқ, қониқмоқ, тўймоқ.
Чойга мириқмоқ. Ҳикояни мириқиб эшитмоқ. Мириқиб ухламоқ.
Парвариши етган ғўзалар она сутига мириққан боладек гуркураб ўсарди. — Ш. Ғуломов, Ташаббус
Тоза ҳаводан мириқиб симирмоқ баҳонасида Расулжон тезроқ ҳовлига чиқа қолди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
от Мироб иши, касби.
Тўхтабой ака эсини танибдики, шу ерларда мироблик қилади. — Б. Маҳмудов, Олтин юлдузлилар.