сфт. 1. Учини топиб, ёзиб бўлмайдиган, чалкашиб, у ер-бу ерига тугун тушиб қолган (ип, ингичка сим ва шу кабилар ҳақида).[
Онам] Отамнинг бу жавобидан чигал калаванинг учини топгандай, уни яхшилаб ечишга киришди. — С. Айний, Эсдаликлар
2. кўчма Чалкашиб, мураккаблашиб кетган; чалкаш.
Чигал бир масала.
Мен она юртим, жонажон Оролим ва унинг чигал қисмати ҳақида оғир ўйга толдим. — Газетадан
3. кўчма Муаммо; қийин масала.
Улуғбек ҳандаса илмида чигалларни ечувчи эрди. — Ёшлик
Сув муаммоси ҳал бўлди-ю, бошқа чигал чиқди. — Э. Самандар, Дарёсини ёʻқотган қирғоқ
- Чигалини ёзмоқ 1. Оғриғини, увушиғини тарқатмоқ. Йигит ўрнидан туриб, чигалини ёзиш учун керишди. — З. Аълам, Зарб;Хола:] Бунақа уйларда ис босиб ўтираверса, юрагига зардоб тўпланади-да! Бундай тўйпўй қилиб, кўнглидаги чигалини ёзмаса. — С. Нуров, Нарвон