от
1.
Бутундан кесиб, қирқиб, йиртиб, синдириб олинган ёки ўзи ажраган қисм; бўлак, бўлакча.
Қоғоз парчаси. Бомба парчаси.
Баҳодир каллакланган тол орасидан суяк, совун парчаларини олар экан, бирдан Нилуфарнинг елим қўғирчоғи чиқиб қолди. — С. Аҳмад, Юлдуз
Кекса ишчи сўнгги гўшт парчасини оғзига солди. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак
Дераза ойналарига йирик қор парчалари оқ капалакдай уринади. — Ойбек, Танланган асарлар
2.
ад.
Асарнинг тугал мазмунли кичик қисми.
Романдан парча, Кўпгина оқшомхонлар ёзувчиларнинг янги асарларидан парчалар бериб боришни, санъаткорларимиз ҳақида кўпроқ ёзишимизни илтимос қилишди. — Газетадан
Абдулла Қаҳҳор, то асар битгунча, таассуротингиз бузилади, фикрингизни тўла ифодалай олмайсиз, деб ҳатто парча ўқигани рухсат бермас эдилар. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас
3.
кўчма
Бўлак, бўлакча, қисм.
— Ўғлим, — деди она ўрнидан туриб, юз-кўзларини бошидаги дуррасининг учига артар экан, — фарзанд — қалб парчаси. — Газетадан