м края, предл. о крае, на краю (мн. края, -ёв) 1. чет, чекка, ёқа, қирра
- край стола столнинг чети
- сидеть на краю кровати каравотнинг четига ўтирмоқ
- на краю обрыва жар ёқасида
- налить стакан до краёв стаканни лим-лим тўлдирноқ
- уехать на край света жуда узоққа кетмоқ, чет жойга кетмоқ; тупканинг тагига кетмоқ
2. томон, тараф, ўлка, юрт
в нашем краю много лесов и озёр биз томонларда ўрмон ва кўллар кўп
птицы улетели в тёплые края қушлар иссиқ ўлкаларга учиб кетди.