Поиск

Oʻrta asrlar Gʻarbiy Yevropa adabiyotida «tong qoʻshigʻi» deb nomlangan janr. Albada oshiq ritsarning goʻzal maʼshuqasi bilan boʻlgan pinhoniy uchrashuvlari kuylanadi. Bu pinhoniy visol damlari tong nuriga qiyoslanadi. Janrning nomi ana shundan kelib chiqqan. Alba koʻp hollarda oshiq va maʼshuqaning dialog (q.)laridan iborat boʻlib, uning monologik (q. Monolog) shakli juda kam uchraydi. Monologik shakl asosan sevishganlardan birining hasratlaridan iborat boʻladi. F. Engels taʼbiri bilan aytganda, alba «provansal ishqiy lirikaning nuri»dir. Yigit odatda turmushga chiqqan ayolni sevib qolar va ular tunda pinhona uchrashib turar ekanlar. Ana shunday visol tunlari tong otarida oshiq yigitning doʻstlari alba kuylashib, sevishganlarni ogohlantirar ekanlar., alba

ot 1. Albaniyada yashovchi asosiy (tub) millat (xalqning) nomi.

2. Shu millatga mansub.

Alban tili.

узбекскийOlbani sh.русскийг. Олбани

узбекскийAlbaniya, poyt. Tirana [tɪʼrɑ:nə] TiranaрусскийАлбания, ст. Тирана

f русскийАлбанияузбекскийAlbaniya

1. Fikrning yoki ish-harakatning qatʼiyligini, muqarrarligini, shubhasiz ekanligini bildiradi.

Qori oʻrikdan ikkitasini Sidiqjonga uzatdi: — Zap oʻrik ekan-da, kanal bitib, suv serob boʻlib, bogʻ-rogʻ qilganimizda, albatta, shuning danagidan ekamiz. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. krsh. s. vzf. Shunday mazmunli munosabatni bildiradi; shubhasiz, turgan gap, tabiiy, boʻlmasa-chi.

Men, albatta, koʻzingizning oq-u qorasi boʻlgan yolgʻiz qizingizni yaramas, boʻlmagʻur kishiga tutib berarsiz, deb bilmayman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

m русскийалбанецузбекскийalban, albaniyalik

1. a albancha

2. n 1. alban, alban ayol

2. albancha til

Nemischa: Albanien, Davlatning rasmiy nomi: Republik Albanien, Davlat fuqaroligi: Albane, m, Mamlakat nomidan olingan sifat: albanisch, Mamlakat poytaxti: Tirana

n the Albanians

ot Nayburunli qushlardan biri, tumshugʻi uzun, qanotlari ingichka va keng, uchqur yirik dengiz qushi.

ot Albaniyada yashovchi shaxs, Albaniya fuqarosi.