Қидирув

дажжол Ислом динига кўра, қиёмат яқинлашганда пайдо бўлиб, одамларни диндан, тўғри ёʻлдан оздирувчи, одамсимон бир кўзли махлуқ. Бу ҳикоядан [Элмурод] вужудини

ўйин Кўнгил очиш, дам олиш, тарбиялаш мақсадида қилинадиган эркин ҳаракат ёки машғулот. Болалар ўйини. Кўча туташ балчиқ бўлганидан болаларнинг ўйини туг

она Фарзанди ёки фарзандлари бўлган хотин (ўз туғган фарзандларига нисбатан); болали хотин. Кўп болали она. Бола йиғламаса, она эмчак бермас. Мақол Эрка туца онас

уҳ, вой-бўй фу

уҳ!, вой-бўй! фу!

ойбой с.т. Вой-бўй.

қаттиқ дод-вой қилмоқ.

1 н дод, фиг'он, нола, фарёд, бақириқ, қичқириқ, чинқириқ; дод-вой, фиг'он, о'кириб йиг'лаш 2. вбақирмоқ, қичқирмоқ, додламоқ, дод-вой қилмоқ

[скри:тʃ] 1. н бақириқ, қичқириқ, чинқириқ (қо'рқувдан, г'азабдан); дод-вой, айюҳаннос 2. в чийилламоқ, чинқириб қичқирмоқ; скрееч овл [-аул] кичик қулоқли бойқус

чакакли Серйиғи, йиғлоқи. Чакакли бола. Сергап, эзма. Чакакли хотин. кўчма Ебтўймас, очофат. — Вой-бўй, — деди чол [Шум болага], — чакаклигина мол кўринаса

дод-фарёд Дод ва фарёд, дод-вой. Дод-фарёд қилмоқ. Аёллар дод-фарёд кўтариб, муштлашганларни ажратишга чақира бошладилар. П. Турсун, Ўқитувчи Инграган овозла

хумпар Ҳазил аралаш енгил сўкиш шакли (“қурғур”, шайтон, шумтака каби). — Вой-бўй, тирикмисан, хумпар, Тош-кентга қачон келдинг? — деди Шум болага Туроббой. Г

ур-йиқит Жисмоний куч қўлланадиган тўполон, ола-ғовур; муштлашиш; бир-бирини ўлдириш; қирғин. Қоронғи уйда ур-йиқит, муштлаш, отишма, дод-вой бошланди. Ғу

чинқир Ингичка ва ўткир товуш чиқармоқ, чийиллаган товуш билан қичқирмоқ. Гулнора чинқирганча ўрнидан туриб кетди. Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар — Вой-дод,

оҳ-воҳ айн. Оҳ-афғон. Бундан қутулиш учун оҳ-воҳ, йиғи-сиғи сира фойда бермайди. Қулчиликдан чиқмоқчи бўлсак, курашга бел боғлашимиз керак. Ойбек, Танланган а

хунук Кўриниши ёқимсиз; кўримсиз, чиройли эмас. Франсузлар дунёда хунук аёллар ёʻқ, фақат ўзига оро бермаган, парваришсиз аёлларгина бор, деб ҳисоблашади. Сао

бирдан Кутилмаган, хаёлга келмаган вақтда; тўсатдан, қўққисдан. Бармоқ сараклатиб, сўзга оғиз жуфтлаши билан, бирдан ёʻтали тутди. А. Обиджон, Аканг қарағай Гулма

яғир От, эшак, туя сингари ҳайвонлар устида терининг оғир юкдан эзилиши, ишқаланиши туфайли юз берадиган йирингли яра, жароҳат. Ёли қуюқ эшакдан, яғир бў

расво Ножўя хатти-ҳаракати, юриш-туриши билан эл назаридан қолган; ярамас, разил. Расво одам. Тавба, — деди у ўзига-ўзи, — ярим соат ичида икки расво одам билан

хушфе'л, муҳтарам; мурувватли; гракиоус ме! вой худойим!