Qidiruv

shivir-kichir ayn. shivir-shivir.

uchovora Uch kishi birga, uch kishiga bir. Ikkovora, uchovora shivir-shivir, odamlar shivirlasha berdilar. Ravshan Palov suzilib, uchovora bir tovoq boʻldi. T. Murod, Qoʻ

visir-visir shv. Pichir-pichir, shivir-shivir. Ular Yoqut boshqorongʻi, Qodirjondan bolasi borga oʻxshaydi, degan visir-visirni quloqdan quloqqa oʻtkazib yuborishdi. A. A

pichir-pichir s. takr. Oʻtirib, kitobni tizzasiga qoʻydi va pichir-pichir duo oʻqib, yuzini siypadi. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon Oʻzaro xufiya gap; shivir-shivir. Orqasi

pichir Soʻzlovchi bilan tinglovchidan boshqa odam eshitmaydigan qilib, past ovoz bilan aytilgan gap, pichir-pichir, shivir-shivir. Gapning yomoni pichir, etning yomoni qi

pichirla Boshqalar eshitmaydigan darajada past ovoz bilan gapirmoq; shivirlamoq, shivir-shivir qilmoq. — Mamajon oʻrnidan turib, orqaroqda yelkasini qisib borayotgan agro

nishona ayn. Nishon 1, 2, 3. Shukurjonning quyoshda kuygan bugʻdoyrang yuzida qandaydir teran bir qaygʻuning nishonasi bor edi. O. Yoqubov, Ota izidan Bek va amir amaldor

shivir taql. s. Soʻzlayotganda, ayrim narsalarning yengil harakatida bir-biriga tegishidan chiqadigan kuchsiz tovushni bildiradi. Shivir-shivir, pichirlashlar eshitildi:

shivirla Juda past ovoz bilan, shivir-shivir qilib gapirmoq, pichirlamoq. Quloqqa shivirlamoq. Shivirlab gapirmoq. Mingboshi bir ozdan soʻng: — Agar biror joyda gʻing des

ivir-shivir taql. s. Shivirlashuvchilarning oʻzgalarga aniq eshitilmaydigan (odatda, sirli) suhbati va shu suhbat tovushi; shivir-shivir. Ivir-shivir gaplar. Toʻxtasin oʻ

ivir-shivir taql. s. Shivirlashuvchilarning oʻzgalarga aniq eshitilmaydigan (odatda, sirli) suhbati va shu suhbat tovushi; shivir-shivir. Ivir-shivir gaplar. Toʻxtasin oʻ