Қидирув

лофчи Лоф гапирувчи, лоф урувчи. Саратон нафаси елади. Баъзи лофчилар — узунқулоқ сўз гадолари эса дўзахнинг эшиги очилди, деб иливир-шивир қилишади. Н. Ёқубо

эпкин Шамол, сув ва шу кабиларнинг оқими, шу оқимдаги таъсири, уриниши. Шабада саратон яйловининг бошни айлантирадиган эпкинини олиб келади. А. Мухтор, Чинор Эпки

тутақ кам қўлл. Тутаб, ўт олиб қизимоқ. — Шошманг, бу дарди ҳарина оз-моз тутақсин! Пуф, пуф. Ўҳў, аҳ. Тутун жигаримни ҳам титиб юборди! — Бас., у ўтин ёнмайди,

тиғ Қилич, ханжар, пичоқ, найза каби совуқ қуролларнинг умумий номи. Тиғ яраси тузалар, тил яраси тузалмас. Мақол Аммо тиғ тегиб, қўл ёки оёғи узилганлар оҳ-во

одим Олға ёки орқага, ўнг ёки сўлга оёқ ташлаб қилинган ҳаракат; қадам. Кўчанинг бурилишида яна бир оз унинг [Отабекнинг] одимлари секинлашса ҳам, лекин олдин

ўрта ЎРТА ъикки томондан тенг узоқликдаги, марказ — даги нуқтаъ. Дарёнинг ўртасигача сузиб бор— дик. Бу сўз қадимги туркий тилдаги ъжойлан-ъ маъно — сини англатган