Қидирув

садоқаткор айн. Садоқатли.

содиқ, садоқатли преданный, верный

1) содиқ, садоқатли; 2) асл, чин, ҳақиқий, то'г'ри

садоқацизлик Садоқатли, содиқ бўлмаслик; вафосизлик.

/'лɔɪəл/ адж (кишига нисбатан) содиқ, вафодор, садоқатли

содиқ, садоқатли, ишончли, чин, вафодор, вафоли, тўғри, боадаб верный; лояльный

/тру:/ адж 1 рост, то'г'ри 2 ҳақиқий, чин 3 труе (то стҳ) содиқ, садоқатли - трутҳ н [У] ҳақиқат

бағишламоқ, атамоқ; девоте онеселф то смтҳ. бирор нарсага берилмоқ, берилиб (киришиб) кетмоқ; девотеед (-ид) 1) бағишланган 2) садоқатли; фидокор, берилган

умрдош кам қўлл. айн. Умр ёʻлдоши Ҳозир Маъсуда опа соғ-саломат ўз уйида, болалари, садоқатли умрдоши, оиласи бағрида ширин ҳаёт кечиряпти. Газетадан

хизматга шай – услужливый – эмплоее. Байïрсақ киšилäр тапуйсақ болур– Садоқатли кишилар хизматга шай бўлади – Добрые люди услужливы – Кинд пеопле аре ҳелпфул (ҚБН, 1

ўқ отмоқ– стрелять –шоот. Бüтüн čин байïрсақ кўзï кўŋлï тоқ, кўнï болса қïлқï мисал атю оқ – Ишончли, чин, садоқатли, кўзи, кўнгли тўқ, феъли мисоли отиладиган о

/'феıθфл/ адж 1 содиқ, садоқатли, вафодор Тҳе оппосите ис унфаитҳфуллй. 2 аниқ, ишончли, фактга асосланган - фаитҳфуллй /-фəли/ адв Ёур фаитҳфуллй ис усед то энд форма

фидокор Бирор кимса, нарса ёки эътиқод учун ўз жонини фидо қиладиган; чексиз садоқатли, фидойи. Фидокор одамнинг ёʻли доим ойдин бўлади. Газетадан Бобуржон, сизнинг

содиқ, садоқатли, фидокор, ўзингники – преданный, “свой” – фаитҳфул, труе. Байïрсақ тапуйčï кўр ўзкäй болур – Садоқатли хизматкор жонсарак бўлади – Питающий привязаннос

[а.] мисоли – пример, подобие – эхампле. Бüтüн čин байïрсақ кўзи кўŋли тоқ, кўни болса қïлқï мисал атю оқ – Ишончли, чин, садоқатли, кўзи, кўнгли тўқ, феъли мисоли

башар кт. Инсон, одам; киши; одамзод. Тарихни орқага буриб бўлмайди, Орқага қайтмайди ёʻлидан башар. Уйғун Уч қизим бор, бир ўғлим бор қошимда Бири олим, бири а

содиқлик Садоқатли бўлиш, сидқидиллик, вафодорлик, садоқат. Ватанга содиқлик. Дўстларнинг содиқлиги. Содиқлик кўрсатмоқ. Адолат бу аҳил эр-хотиннинг ҳаётини доим ҳав

1. н 1) севги, муҳаббат 2) севилган кимса ёки нарса, ма'шуқ, маҳбуб <>фалл ин лове (витҳ) севиб қолмоқ; гиве оне'с лове то смб. кимгадир салом ё'лламоқ 2. в севмоқ, я

мустабид Мутлақ ҳокимиятга эга бўлган ҳоким, истибдод эгаси. Азизбек Туркистон хонлигининг энг золим ва мустабид саналган бекларининг бири ва унинг ўз қарамоғида бўл

содиқ Сидқидилдан берилган, садоқатли. Содиқ дўст. [Аваз] Юраги безиллаб, теваракка нолон боқиб ўзига содиқ рафиқ, сафдош, аниқроғи, бир раҳнамо излаб юргандек эди.