zomin Roʻy bergan koʻngilsiz ishga sababchi, aybdor. Bunda qutulmogʻim mushkuldir gumon, Oʻn mahramga boʻldim oxiri zomin. Bahrom va Gulandom — Birovning joniga zomin boʻ
Поиск
По запросу «sababchi a» — результатов: 12
Возможно: sababchidasababchigasababchilarsababchi-yasababchi-da
В определениях
12/muːv/ v 1 [I,T] joy yoki mavqeni oʻzgartirmoq 2 [I] koʻchmoq 3 [I] rivojlanmoq 4 [T] kuchli hissiyotga berilishiga sababchi boʻlmoq 5 [I] harakat qilmoq, ish tutmoq 6 [I
sababchi Biror ish, voqea-hodisa yoki holatning yuzaga kelishiga, sodir boʻlishiga sabab boʻlgan kimsa, narsa, omil; sabab-kor. — Bugungi kechamiz sababchilari boʻlmish k
boshlovchi Biror narsa, harakatni boshlab beruvchi yoki unga undovchi. Erkak umrining qisqarishiga oiladagi janjal-suronlar, shu janjallarni boshlovchi ayollar ham sababc
bezilla ayn. 1 bezanglamoq. Yuragi bezillamoq Yuragi botinmaslik, qoʻrqmoq; hadik va qoʻrqinchga tushmoq. Xotinim kir yuvaman desa, mening yuragim bezillaydi. M. Xayrulla
kasofat sft. Yomon oqibatga olib boradigan, baxtsizlik (ziyon, zahmat) keltiradigan. Kasofat ish. Shira koʻp kasofat narsa, gʻoʻzaning yosh barglariga yopishdimi — uni bu
ega Uy-joy, mol-mulk va shu kabilar qarashli boʻlgan shaxs; xoʻjayin, sohib. Uy egasi. Bogʻning egasi. Chiqasi kelsa, egasi sababchi boʻladi. Maqol Eshakka muguz bitsa, e
olam Butun mavjudot, borliq, koinot, dunyo. — Ayb mening oʻzimda, — dedi u [boy] zardasi qaynab. — Olam bino boʻlgandan beri yaxshilikka — yomonlik, xizmatga — tuhmat boʻ
duo din. Xudoga yolvorib, unga iltijo qilib, oʻzi yoki boshqalar uchun yaxshi, ezgu tilak tilash. Koʻpchilikning duosi koʻl boʻlur. Maqol Duo qiling, boʻlsin mening farza
qol Boshqa joyga ketmay, bor-may, jilmay, qoʻzgʻalmay, oʻz joyida bul-mox; joyini tark etmaslik. Uyida qolmoq. Kutubxonada qoldi. Biz bu yil ham qishloqda qoldik. Otamlar
kir asosan j. k. bilan Yurib yoki siljib, biror narsaning ichiga, ichki qismiga oʻtmoq, oʻzini ichkari qismga olmoq. Uyga kirmoq. Gʻorga kirmoq. Ahmadjon boʻsh laganni da
kir asosan j. k. bilan Yurib yoki siljib, biror narsaning ichiga, ichki qismiga oʻtmoq, oʻzini ichkari qismga olmoq. Uyga kirmoq. Gʻorga kirmoq. Ahmadjon boʻsh laganni da