Қидирув

ابن Ибн Сын Сон

табибчилик с. т. Табиблик. Мулла ибн Ямин Қўқонда табибчилик билан шуғулланган. ЎТА

китобдор эск. Кутубхоначи. Китобдорга айтиб қўйинг, Ибн Синога ҳар куни китобхонада машғулот ўтказмоққа ижозат бердим. М. Осим, Карвон ёʻлларида

Низомий Низомий Ганжавий (тахаллуси; асл исм-шарифи Абумуҳаммад Илёс ибн Юсуф ибн Закий Муайяд) (1141—1209) — озарбайжон шоири ва маърифатпарвари.

Хоразмий Хоразмий, Абу Жаъфар (Абу Абдуллоҳ) Муҳаммад ибн Мусо ал Хоразмий (783—850) — математик, астроном, географ, фан тарихидаги илк қомусий олимлардан.

юганли Югани бор; юганланган. Юганли от. Ҳукмдорнинг бир чокари Ибн Синога зар ёқали тўн кийгизиб, кумуш юганли арабий отни кўндаланг қилди. М. Осим, Ибн Сино қ

азалий эск. кт. Бошланиш даври ёʻқ, азалга оид. Мен коинот, яъни моддий дунё нури илоҳийдан пайдо бўлган, ул азалий ва абадийдур, деб айтганман. М. Осим, Ибн Сино қ

Термизий Термизий ал-Ҳаким, Ҳаким Термизий (тўлиқ исми Абу Абдуллоҳ Муҳаммад ибн Али ибн Ҳасан ибн Башир Ҳаким Термизий) (тахминан 750/760 — тахминан 869) — машҳур мут

ишёқмас Иш-меҳнатга хуши ёʻқ; дангаса, ялқов. Ишёқмасга иш буюрсанг, сенга ақл ўргатар. Мақол Ювош боладан қўрқиш керак, катта бўлганда, ишёқмас бўлиш

консонанс мус. Бир неча товушларнинг гармоник уйғунлиги; оҳангдошлик; зид. диссонанс. Форобий билан Ибн Сино иккови консонанслар ва диссонанслар тўғрисидаги таълимо

зеҳнли Тез идрок этадиган, уқувли. Тиллахон ёшлигиданоқ чаққон, зеҳнли, зийрак қиз эди. Саодат Пост, бул ўғлингиз серғайрат ва зеҳнли эканлиги юриш-туриши, важоҳ

илоё унд. с. с.т. Истакни кучайтириш учун ишлатилади. — Илоё, айтганингиз келсин, — деди меҳмон хурсанд бўлиб. М. Осим, Ибн Сино қиссаси Илоё, дунё тургунча тур

жарроҳ Касалликни операция ёʻли билан даволовчи врач. Госпиталда уруш чоғида, Нажот берди шаҳло кўз жарроҳ. З. Обидов, Яхши ният Ибн Ямин билан Ҳамза жарроҳ

хазинадор айн. Хазиначи. Мулла Обиднинг хазинадори сифатида ақчани ўзи ушлаб, рўзғор керак-яроқларини ҳам ўзи тўғрилаб туради. А. Қодирий, Обид кетмон Сарой ваз

ростгўй Ростини, ҳақиқатни гапирадиган; тўғрисўз. Ростгўй бола. Ҳукумат арбоблари соғлом, ростгўй, сўзга уста, иродали бўлишлари керак. М. Осим, Ибн Сино қиссас

жиккак Жуссаси кичик, ихчам. Самоварчи чувак юзли, эти суягига ёпишган, жиккак ва шу билан баравар ғирт кўса одам эди. Ойбек, Танланган асарлар — Жуда соз, — д

тиб Кейинчалик Абу Али ибн Сино номи билан машҳур бўлган ёш Ҳусайн ҳар куни ярим кечагача ўтириб, юнон ва араб ҳукамоларининг тиб ва фалсафага оид китобларини о

ақидавий Ақидага (ақидаларга) оид. Абу Ҳанифа ан-Нуъмон ибн Собит нафақат мусулмончиликдаги энг йирик мазҳаб — ҳанафийлик таълимоти, балки умуман исломнинг ақидавий асос

саройбон Хон саройи қўриқчиси. Шу Ёвмит элининг бир саройбони бор эди. Гўрўғлининг туғилиши Карвонлар ва савдогарлар қўнадиган сарой эгаси, қўриқчиси. Саройбо

шариф эск. юқ. усл. Муқаддас, азиз; табаррук. Қуръони шариф. Бухоройи шарифда Абу Али ибн Сино деган бағоят улуғ табиб ўтган. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча