Қидирув

/тʃɑ:нт/ н [К] ҳайқириқ - чант в [И,Т] ҳайқирмоқ

/ɪдʒæкжʊ'леɪʃн/ н [К,У] хитоб, нидо, ундов, на'ра, ҳайқириқ

амер. қаттиқ қўллаб-қувватламоқ (ҳайқириқ ва ш. к. билан).

ай! вой! (ог'риқда ёки қо'рқ- қанда бо'ladigan hayqiriq) ай! ой! (восклицание при боли или испуге)

маъқулловчи ёки табрикловчи хитоб, ҳайқириқ; чеерс! ура! одобрительное или приветственное восклицание; чеерс! ура!

айқир (асосан равишдош шаклида — айқириб) Шиддат ва ҳайқириқ билан (оқмоқ). Шўхсой қишлоқнинг қоқ белидан айқириб оқади. Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

нидо кт. Бирор кайфиятни, ҳис-туйғуни ифодаловчи овоз, товуш. ◆— Қаёқданам бу балога ёʻлиқдим, уф-ф, — Хўжабековнинг кўкрагидан тубсиз пушаймон нидоси узилиб чи

чўзиқ айн. Чўзинчоқ. Чўзиқ юз. Чўзиқ стол. Чўзиқ супа, Каталакдеккина ҳовли экан, икки-уч уй, охирида нураб ётган чўзиқ айвон — бор-ёʻғи шу. Х. Тўхтаб

айюҳаннос унд. с. Оломонга, тўдага қарата қилинадиган хитоб, нидо. Ўрда жарчиси бозор ва уруниш жойларда тўхтаб: Айюҳаннос! Билмаган билсин, эшитмаган эшицин ма

ҳайқир Қаттиқ шиддатли овоз (ҳайқириқ) чиқармоқ ( Ҳожи сўзини тугата олмади, ҳожининг терс сўзига чидолмаган Азизбек ваҳшийларча ҳайқирди. А. Қодирий, Ўтган кунла

телбалан Ақл-ҳушини ёʻқотмоқ, телба бўлмоқ. Лаъли деган бу жувон Абдураҳмонбойнинг келини бўлган. Аммо Бўронбекка ишқи тушиб, унинг кўйида телбаланган. Ҳ. Ғулом,

ором Жон-тан роҳати; дам олишдан, тинчликдан, осойишталикдан топиладиган роҳат, ҳузур. Ором бермоқ. Ором олмоқ. [Навкарларнинг/ Ҳайқириқ ва сўкинишлари бева-бечорал

бонг Баланд овоз, қаттиқ товуш, ҳайқириқ. замондан, ҳақсизликдан, зулмдан норозилик бонги тобора жаранглай берди. А. Муҳиддин, Ҳадя Қўнғироқ, занг; чақириқ. Суюнчи

қийқириқ Кучли тарздаги, бетартиб қичқириқ, шовқин, қий-чув. Фақат ичкаридан мастларнинг қийқириқлари, алла-кимнинг бўғиқ алёри эшитилади Ҳ. Ғулом, Машъал Арав

бақириқ Қўрқинч, даҳшат ёки оғриқдан қилинадиган дод-фарёд, қичқириқ. Ваҳимали бақириқ кўпга чўзилмади, яна жимлик чўкди. С. Юнусов, Кутилмаган хазина Тўқа