Қидирув

ҳуш Кишининг бирор нарса-ҳодисани сезиш, идрок этиш, англаш қобилияти, шундай сезги, идрокка эга ҳолат. Кумуш сесканиб ўзига келди. Хушдан ажралаёзган бечорал

ғазовот айн. Ғазот. Руҳонийлар ғазот ҳақида жар солмоқдалар. Ёʻқ, энди халқни чалғитиш қийин. Ш. Тошматов, Эрк қуши Эс-эс биламан, тушдагидек қизиқ воқеалар, а

ҳушёр Шароит, ҳолатни, нарса-ҳодисанинг моҳиятини тез англаш қобилиятига эга; шундай қобилият, идрок билан иш тутадиган; зийрак. Ҳакимбойваччадек ҳушёр йигит

ақл Инсон миясининг дунёни акс эттириш ва шахснинг воқеликка муносабатини бошқариб турадиган фаолияти; фикрлаш қобилияти. Жонзотлар ичида биргина одамзодга ақл а

ақıл-эс.

сергекленив, эс-тúсин жийнав.

ақıл-парасат, ақıл-ой, ақıл-эс.

бирор нарсани деб эс-ҳушини ё'қотмоқ.

эс-ҳушини ё'қотиб қо'ймоқ, ақлдан озмоқ.

эсини (ақлини) киргизмоқ, эс-ҳушли қилмоқ.

1. сıйқıрлав, 2. авıс. эс-ҳувшıн алıв, óзине ашıқ этив.

[селф] (пл сел-эс) шахс, шахсият, "мен"лик; характер, табиат

ангров Эс-ҳушини йиғиб ололмайдиган; меров, анқов. Ангров бола.

ҳушёрлан кам қўлл. Эс-ҳушини йиғмоқ, ҳушёр тортмоқ, ҳушига келмоқ.

1. зийрек; 2. қıраģı, абайлı, сергек, сақ, сезгиш; 3. эс-тúси жайıнда, ҳувшıн жойтпаģан.

1. қ. шайдо; 2. биревди қаттıǵа сúйип қалǵан, онı деп эс-ақıлıн жойтқан, дáртинде дийвана болǵан.

['ɔсıфаı] 1) совимоқ, қотмоқ (мурда ҳақида); 2) муз-кесак бо'либ қотиб қолмоқ; 3) ко'ч. эс-ҳушини ё'қотиб қотиб қолмоқ

1. бас; 2. авıс. ақıл-эс, мий; 3. басшı, баслıқ; 4. úлкен, тийкарģı; 5. эń керекли, жетекши; 6. эń алдıńģı, биринши; 7. авıс. адам, киси;

ғинғирла айн. Ғинғилламоқ. Элмуроднинг бир текис ғинғирлаган овози ёқимли нағмадай ҳамманинг эс-ҳушини қамраб олди. П. Турсун, Ўқитувчи

эс-хушидан айирмоқ, оташин (қизг'ин) муҳаббат уйг'отмоқ; инфатуатион [ıн,фæтжу›эıʃ(ə)н] бутун вужуди билан берилганлик; муккасидан кетиш; ко'р-ко'рона ишқивозлик