[breɪd] 1. n 1) ip, bogʻich, toʻqilgan tasma 2) oʻrim (sochning) 2. v toʻqimoq, oʻrmoq, eshmoq
Поиск
По запросу «bogʻich» — результатов: 7
Фильтр
Возможно: bogʻichlibogʻlagʻichboʻlgich
В определениях
7qo‘lbog‘ Bolani (chaqaloqni) beshikka belashda ikki qoʻlini yoniga qilib, bilaklari va qorin ustidan tortib bogʻlanadigan enli bogʻich. Qoʻlbogʻlarim tortasan zich, Qon y
sochbog‘ Yoshi ulgʻaygan ayollar sochiga osib yuradigan bezakdor tanga va shu kabilar yuki boʻlgan, odatda, qora shoyidan qilingan bogʻich. Sochim uzun, sochbogʻimni solm
qayish QAYISH ' uzun charm tasma', 'kamar'. "Qani, ketdik", — dedi—da, yelkasidagi miltihning h a y i sh in i toʻgʻrilab oldi (Parda Tursun). Qadimgi turkiy tilda ' hayvo
bog‘ Mevali daraxt, tok va gul bilan band yer maydoni; mevazor. Olma bot. Baxilning bogʻi koʻkarmas. Maqol. Qiz hamon qoʻngʻiroqdek kular, sokin bogʻ uning shodon qahqaha
bog‘ Mevali daraxt, tok va gul bilan band yer maydoni; mevazor. Olma bot. Baxilning bogʻi koʻkarmas. Maqol. Qiz hamon qoʻngʻiroqdek kular, sokin bogʻ uning shodon qahqaha
bog‘la Bogʻ, tugun solib ulamoq, payvasta qilmoq; biriktirib turmoq. Iplarning uchini., bogʻlab uzaytirmoq. Botinkaning ipini bogʻlamoq. Qopning ogʻzini bogʻlamoq. Yuz qo