Қидирув

áскер, армия.

қо'шин, армия а́рмия

командарм Армия қўмондони.

Реиҳе ф, Глиед н; армия сафида беим Милитäр

генерал; армия генерали Генерал оф тҳе Армй

Бефеҳлшабер м; армия қўмондони Армееобербефеҳлшабер м

оккупацион Оккупация қилган ёки қилувчи. Оккупацион армия.

1. áскер, áскерий хıзмецҳи; 2. áскерий, áскерий хıзметке байланıслı; 3. áскерий хıзмет; армия.

лейтенант Армия ва флотда катта ва кичик лейтенантлар оралиғидаги унвон ва шу унвонга эга бўлган офицер.

қутқарувчи Қутқармоқ феълидан сифатдош. Халос қилувчи, озодликка чиқарувчи. Қутқарувчи куч. Қутқарувчи армия.

1. мунтазам армия аскари; 2. доимий ташриф қилувчи, мижоз 1. солдат регулярной армии; 2. постоянный посетитель, клиент

демилитаризация Бирор давлат ёки ҳудудда армия сақлашни, қурол-яроғ ишлаб чиқаришни, истеҳкомлар, ҳарбий базалар қуришни ман этиш; қуролсизлантириш. Демилита

қўшин Қуролли кучлар мажмуи ёки унинг бир қисми; аскар, армия. Қўшинларимиз қарши ҳужумга ўтдилар А. Қаҳҳор, Ҳи-ҳи Кун чиқаётганда, шаҳар таш-қарисида бир қи

генерал-лейтенант Қуролли кучларда генерал-маёрдан юқори, иккинчи даража генераллик унвони ва шу унвонга эга бўлган шахс. Черницов армия қўмондони генерал-лейт

/'нæʃнəл/ адж миллий ⏩ Лоок ат интернатионал анд локал. - натионал /'нæʃбəл/ н [К] (формал) бирор мамлакатга тегишли - натионаллй адв - натионал 'антҳем н [К] миллий мад

сафарбарлик Армия сафларига чақириш, чақирилиш; жанговар ҳолатда бўлиш. Сафарбарлик бошланиб, қишлоқдан йигитлар кетма-кет армияга жўнаб кетдилар. Саодат кўч

аскар Ҳарбий хизматдаги шахс. бир гуруҳ ота-оналар Қашқадарё вилоятидаги аскарларнинг ҳаёти билан танишиш мақсадида келдилар. Газетадан Давлатнинг қуролли кучлари

қўмондон Йирик ҳарбий қисм ёки қўшин бошлиғи, командири. Бош қўмондон. Чернецов армия қўмондони генерал-лейтенант Погодиннинг штаб-квартирасига Юревдан кей

зобит Армия ва флотда, умуман, қуролли кучлар тизимида командир мартабасидаги ҳарбий хизматчи; офицер. Буни менга турк зобити ўргатган эди. А. Қаҳҳор, Сароб Ҳовлиқиб

[фɔ:с] 1. н 1) куч; форке оф лав қонун кучи 2) мажбурламоқ, зо'рламоқ; бй форке куч билан, мажбурлаб 3) (одатда пл) ҳарб. қо'шин; армед форкес қуролли кучлар; форкес