Қидирув

сурур поет. Шод-хурсандлик ҳисси, нашъаси; севинч, қувонч. Кўклам нохуш кўнгилнинг бир четини ёриштириб турар, сурур, севинч бағишлар, кўркини кўз-кўз қил

хурсандлик билан счастливо

['рев(ə)л] 1) қувноқлик, хушчақчақлик, хурсандлик 2) пл кичик зиёфат

қучоқ очиб, хурсандлик билан, илиқ, самимий; ан опен-армед велкоме жуда яхши (самимий) кутиб олиш

мамнуният Кўнгил тўлган, хурсанд, мамнун бўлган ҳолат; мамнунлик, хурсандлик. Муҳаммадражаб домла бу топшириқни мамнуният билан қабул қилди. А. Қаҳҳор, Сароб

сархушлик Кайфли, ширакайф ҳолат; хурсандлик, масрурлик. Карим ўпкасини тўлдириб нафас оларкан, вужудида сўз билан таърифлаб бўлмас бир сархушлик туйди. Э. Усмонов

весёлый: 1) шод, хурсанд; 2) одам га эл бо'ладиган, киришимли, дилкаш; жовиалитй [,ʤəувɪ'æлəтɪ] 1) вақтичог'лик, хурсандлик, қувноқлик; 2) одамга эл бо'лиш, кириши

севинч Хурсандлик ҳис-туйғуси; шодлик, қувонч. Юрагида севинчи тўла, чопади қиз, қуш каби енгил. Т. Тўла — Эҳ, маза! Маза! — Попук севинчидан қуёндай диконг-

хурсандлик, шодлик, севинч, қувонч; мамнуният; то жумп (то крй) фор (витҳ) жой севинчдан сакраб (йиғлаб) юбормоқ радость, веселье; удовольствие; то жумп (то крй) ф

чапакбозлик Чапаклар, қарсаклар билан ифодаланган севинч, мамнуният, хурсандлик; зўр олқишлар. У мажлисларда сўзга чиқса борми, одамлар гапни қийворар эканми, деб

сафоли Хурсандлик кайфиятини бағишловчи, сафо бахш этувчи; сафобахш, гаштли. Сафоли тун. Ғуломжоннинг сафоли овози ҳар танга ширин жон бўлиб, ҳар онгга ойдин о

тўқлик, фаровонлик – достаток – сатиетй. Ағун тоқлуқï барčа аčлïқ турур, эрäžи севинčи кўр эмгäк эрüр – Дунёнинг фаровонлиги – очлик(дир), хурсандлик ва қувонч унинг–

[ɪг'зɔ:лт] 1) улуг'ламоқ, шуҳратини оширмоқ 2) жуда ҳам мақтаб юбормоқ, роса та'риф-тавсиф қилмоқ; эхалтатион [ˌегзɔ:л'теɪʃ(ə)н] 1) улуг'лаш, шуҳратини ошириш 2) к

шодлик Шод-хуррам ҳолат; хурсандлик, севинч, қувонч. Шодлик байрами. Шодликдан ўзини ёʻқотмоқ. Шодлик ёʻлга бошлади мени, Бахтиёрлик бўлди одатим, Шоир бўл

очилиб-сочилиб Очиқ чеҳра билан, хурсандлик билан, ўйнаб-кулиб. Тўла кейинги вақтларда негадир очилиб-сочилиб юрмас эди. М. Исмоилий, Бизнинг роман Жўравой Нафи

хурсандчилик Вақтни хурсанд, шод, ўйин-кулги билан ўтказиш; вақтичоғлик. Бу — бошларига тушган фожиадан кейинги биринчи хурсандчилик эди. Мирмуҳсин, Меъмор шу

чоғлик Кичиклик; торлик. Аммо Яшинимиз жуссаси бу пўстинлар учун чоғлик қилиб қолди. Н. Сафаров, Оловли излар Вақти (ёки кайфи, димоғи) чоғлик Хурсандлик, ш

қувонч Қувониш ҳис-туйғуси; хурсандлик. Болтабой отанинг қувончидан Ширмонхон ҳам беҳад шод эди. С. Зуннунова, Олов Тўй. Бу сўз камбағалнинг уйини шодликка, қув

розилик Мамнунлик, хурсандлик. Ёʻлчи унинг ҳар бир сўзида, овозида, кулгисида қувонч ҳам тақдирдан розилик сезди. Ойбек, Танланган асарлар Енгил таъзим билан [Навоий

қувончли Қувончни ифодаловчи, шодлик ва хурсандликни акс эттирган; шодлик ва хурсандлик билан тўлган, севинган, шод, қувноқ. Қувончли табассум. Қувончли юз. Элм