Қидирув

см. ваҳшиёна.

қаранг ваҳшиёна

[ə'трəуʃəс] 1) ёвуз, ваҳшиёна; шавқациз 2) со'зл. жирканч, ёқимсиз, жуда ёмон; атрокитй [ə'трɔсəти] ёвузлик, шавқацизлик

['вæнд(ə)л] 1. н 1) вандал (маданияциз,жоҳил одам, нодон); 2) хулиган, безори 2. а 1) ёввойиларча; ваҳшиёна; 2) шафқациз, бераҳм, ёвуз

1) қаҳри қаттиқ, шафқациз, раҳмсиз, бераҳм, қахрли 2) г'айриинсоний, инсонга номуносиб, одамгарчиликдан ташқари; инҳумане [,инҳжу'меин] г'айриинсоний, ваҳшиёна

/инҳжу:мəн/ адж (алсо инҳумане) г'айриинсоний, ваҳшиёна, шафқациз, раҳмсиз, ҳайвоний - инҳуманитй /инҳжу:'мæнəти/ н [У] г'айриинсонийлик, ваҳшийлик, шафқацизлик, ҳ

ваҳшийларча айн. Ваҳшиёна. Ҳаж ёʻлида икки бегуноҳ ўғли билан ваҳшийларча ўлдирилган Хўжа Яҳёнинг тарафдорлари косиб ва деҳқонларни қўзғатдилар. П. Қодиров

терговчи Бировнинг хатти-ҳаракатини, юриш-туришини назорат қилиб, суриштириб, тергаб турувчи; ножўя ишдан, ёʻлдан қайтарувчи. Нишонбойнинг кўзлари ваҳшиёна

ваҳшат Кишини даҳшатга соладиган аянчли аҳвол, ўта-кетган маданияцизлик; нодонлик, жаҳолат. Яшасин мактаб, шогирдлар ўқисин. Эски турмушлар, ваҳшатлар ёʻқо