ustunlik.
Поиск
По запросу «USTUNLIK» — результатов: 31
Фильтр
Возможно: ustunlik qilishustunlik qilmoqUSTUN
В определениях
31 · страница 1 из 2– ustunlik.
- ustunlik.
ustunlik bilan.
/'autri:tʃ/ n [U] afzallik, ustunlik
imtiyoz, yengillik; ustunlik, ortiqlik, afzallik привилегия; преимущество
1) imtiyoz, yengillik; 2) ustunlik, ortiqlik, afzallik; 3) obro'-e'tibor, shon-sharaf
ustunlik qiladigan, ustun keladigan; afzal (ustun) bo‘lgan преобладающий; превосходящий
hukm surmoq, hukmronlik qilmoq, ustunlik qilmoq, hukmron bo‘lmoq царствовать, господствовать
1. ortiqlik, ustunlik, yuqorilik, oliylik; 2. kattalik, boshlik | 1. превосходство; 2. старшинство
1. ustunlik, ortiqlik, afzallik; 2. foyda, naf, bahra, manfaat 1. преимущество, превосходство; 2. выгода; польза
[pri:'emınən(t)s] (katta, ulkan) ustunlik, afzallik; pre-eminent [-ənt] mashhur, atoqli, misli ko'rilmagan, mislsiz
gegemoniya Gegemonlik, ustunlik; yoʻlboshchilik; sotsialistik revolyutsiyada proletariat gegemonligi (yoʻlboshchiligi).
[ədˈvɑːntɪdʒ] 1) foyda; manfaat; show smth. to advantage yaxshi tomonidan koʻrsatmoq; take advantage (of) foydalanmoq 2) afzallik, ustunlik (over)
/'prɪvəlɪdʒ/ n 1 [C,U] ustunlik, ortiqlik, afzallik, imtiyoz, yengillik 2 [C] shon-sharaf, obroʻ, iftixor – privileged adj imtiyozli, afzal, yengil, ortiq, ustun
flektiv tlsh. Fleksiya xususiyatiga ega boʻlgan; fleksiyaga oid. Flektiv tillar Morfologiyada, baʼzan soʻz yasalishida fleksiya hodisasi ustunlik qiladigan tillar.
/rein/ n [C] podshoning hukmronlik davri - reign v [I] 1 reign (over sb/sth) (shoh yoki malikaga nisbatan) hukmronlik/podshohlik qilmoq 2 ustunlik qilmoq; hukmron bo'lmoq
['eks(ə)l(ə)n(t)s] ustunlik, afzallik; excellency [-ɪ] janobi oliylari; zoti oliylari (unvon); Your Excellency (siz) janobi oliylari; excellent [-ənt] juda yaxshi, juda s
/su:'pıərıə(r); Brit also sju:-/ adj 1 son yoki sifat jihatdan ortiq, ortiq darajadagi, ustun 2 katta, bosh 3 o'zini ustun qo'yadigan, manman, kekkaygan - superior n [C]
1 oliy, yuqori 2 eng yaxshi, zo'r, muhim, ahamiyatli - supremacy /su:'preməsı; Brit also sju:-/ n [U] supremacy (over sb/sth) ustunlik, rahbarlik, boshchilik, tepada turi