Қидирув

Тамойил

['мæксим] 1) ҳикматли со'з ибора; 2) шиор тамойил

н 1 [К] тамойил, принсип 2 [К,У] принсип, нуқтайи назар, ахлоқ қоидалари, қараш 3 [синг] қонун, қоида

/кɔ:з/ н 1 [К] сабабчи киши/ нарса 2 [У] каусе (фор стҳ) сабаб, важ, баҳона 3 [К] мақсад, принсип, тамойил - каусе в [Т] сабаб бо'лмоқ

1) тамойил, негиз, манба; 2) принсип (асосий қонун-қоида); 3) нуқтайи назар, қараш; 4) тартиб, тарз; 5) қоида, қонун; ас а маттер оф принкипле умуман олганда

идеографик Идеографияга оид. Идеографик ёзув. Идеографик луғат Сўзлар алифбо тартибида эмас, балки мавзуий (маъновий-мазмуний) тамойил бўйича жойлаштирилган луғат

1) одат, расм, удум, урф-одат, тамойил; акқуире (ёки гет) тҳе ҳабит оф ...га одат- ланмоқ; бе ин тҳе ҳабит оф доинг смтҳ. бирор нарсани қилишга одатланиб (ёки о'рганиб

тарихийлик Тарихга оидлик. Ёдгорликнинг тарихийлиги. Ҳар бир нарса ёки ҳодисани уни юзага келтирган муайян тарихий шароит билан узвий боғланишда текшириш ва баҳо

қонхўрлик Қонхўрга хос иш, хатти-ҳаракат; қонхўр эканлик. Аслида на подшоҳни ва на амирзодаларни хуш кўрарди — баъзида уларни қонхўрликда айблаб, номларига носоз

ёʻсин, қоида, расм, одат, тамойил – правило, обычай – кустом. Билиглиг керäк билсä сўзкä ёсун – (Элчи) нутқ қоидаларини эгаллаши учун билимли бўлиши керак – Посол

ваҳший Ибтидоий босқичдаги, маориф, маданиятдан узоқ, жуда ҳам орқада қолган; ёввойи. Ваҳший халқларда қонхўрликка тамойил зўр бўлади. Ойбек, Танланган асарлар ко