Qidiruv

q. shabnam.

shudring, shabnam; dewy [-ı] shudring bosgan, shabnam tushgan; nam, hoʻl

qirovla kam qoʻll. Qirov boʻlmoq. Kiprigida shabnam qirovlab, Qarogʻida burqsiydi oftob. R. Bekniyoz

gulbahor poet. 1 Gullar ochilgan payt; bahor. Gulbahor shabnam bezatildi gullarni, Mayin nasim sevintirmish dillarni. M. Alaviya Gulbahor (xotin-qizlar ismi).

shudring ayn. Shabnam. Ertasiga oftob goʻyo tong shudringida yuvinib, kechagi chang-toʻzondan tozalanib chiqdi. S. Anorboyev, Oqsoy Barglarga shudring ingan, Havo qimizda

hajr Ayriliq holati; judolik, hijron. Ishq davosi, avom oʻylagancha, vasl emas — hajrdir. Zero, vasl ishq oʻtini soʻndiruvchi, hajr esa kamolotga erishtiruvchidir. A. Qod

suvqovoq Ichi oʻyib tashlanib, qobigʻidan idish sifatida foydalaniladigan qovoq. Nimtatir shabada, shabnam, bedana, Chaylaga oʻrmalab chiqqan suvqovoq. Gʻ. Gʻulom Shunday

sun esk. kam qoʻll. Tutmoq; uzatmoq. — Agar yoʻq deganingizda, boshingizdan quyib yuborar edim, — dedi novchadan kelgan bir yigit unga [pahlavonga] may kosasini sunar eka

yalt-yult taql. s. Yalt va shunga yaqin nur, yorugʻlikni bildiradi. Yalt-yult quyosh kuzak chechaklaridagi, kahrabo chiroyga gʻarq chinor barglaridagi shabnam — marvarid

og‘ush kt. Quchoq; qoʻyin, bagʻir. Oʻz ogʻushiga olmoq. Raʼno javob bermay, Anvarning ogʻushidan oʻzini qutqazib, oʻrnidan turdi. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon Sening ogʻu

taʼb Kishining xarakterida, uning kishilarga, narsalarga munosabatida namoyon boʻladigan ichki tabiat; yoqtirish-yoqtirmaslik jihatdan koʻngli. Podshohning muborak taʼbla

g‘ubor Chang, toʻzon kabilardan havoda saqlangan yoki narsa sathiga ingan mayda zarralar; gard. Doʻl shunday shiddat bilan yogʻardiki, goʻyo yerdan chang koʻtarilib, havo

qot Nami, suvi qochib, qattiq holga kelmoq, qattiq boʻlmoq; zid. yumshamoq. Alebastr tez qotadi. Yelim qurib, qotib qolibdi. Qotgan non. Xamir toshdek qotibdi. Ular oʻz q