Поиск

см. orsiz.

surbet (orsiz, yuzsiz) odam

['brɑːsɪ] 1) misli, misga oid, mis ... 2) soʻzl. surbet, bezbet, orsiz

/dɜ:ti/ adj (dirtier; dirtiest) 1 kir, iflos, chang 2 uyatsiz, orsiz, betamiz

oriyatsiz Or-nomusni bilmaydigan, oʻz obroʻyini qadrlamaydigan; nomussiz, orsiz. Oriyatsiz odam.

xudbin, surber, beadab, uyatsiz (kishi); pessimist; cynical [-(ə)l] beadab, uyatsiz; surbet, orsiz; cynicism [ɪz(ə)m] beadablik, uyatsizlik; surbetlik, orsizlik

otali Otasi bor, otasi hayot. Otali yetim — orsiz yetim, onali yetim — orli yetim. Maqol Oʻlgan alpim tirilib kelar deyman, yor-yor. Yodgorjonim otali boʻlar deyman, yor-

/ʃeɪm/ n 1 [U] or, nomus, uyat, iffat, hayo, izza, ibo, uyalish 2 [U] uyat, sharmandalik 3 [sing] taassuf, achinish, alam, oʻtinch – shame v [T] xijolat qilmoq, xijolatga

beor ayn. 1 orsiz. Har oʻlik, har toʻy boshida tappa-tayyordir toʻram, Oʻlguday shilqim, shilimshiq, rosa beordir toʻram. Mushtum Yoʻldan urdi qaysi bir makkor? Ochigʻini