Қидирув

дабдала дабдала бўлмоқ ёки дабдаласи чиқмоқ 1. Парча-парча бўлмоқ, чилпарчин бўлмоқ. Соат ерга тушиб дабдала бўлди. Шофёр минага дуч келиб дабдала бўлган

- мана гап қаерда.

- мана бу бошқа гап.

сл. мана бу бошқа гап!

мана бундай; шундай қилиб.

инт эски. мана! қара! қулоқ сол!

ог'z.nutq. мана буни тушлик деса бо'лади.

ANLAM, MANA Сўз билан ифодаланган тушунча.

- мана чатоқлик (қийинчилик) қаерда экан.

- айнан шу нарса керак эди, мана бу айни муддао.

1) амер. мана бу қойил! 2) чо'! (отни ҳайдагандаги хитоб)

/ðис/ дет, прон (пл тҳесе) 1 бу, мана бу 2 шу, ушбу, бу 3 о'ша, ҳалиги

дучма-дуч Юзма-юз, рўпара. Мана, дучма-дуч келдик. К. Яшин, Ҳамза

бу, шу, ушбу, мана бу; ат тҳис [ðɪс] (пл тҳесе) прон. демонстр. тиме шу вақтда

олдин-кетин айн. Мана, узоқда бомбалар олдин-кетин портлади. Ойбек, Қуёш қораймас

бошижоат айн. Шижоатли. Мана, унинг қаршисида бошижоат отаси гавдаланди. Ойбек, Қуёш қораймас

MANA, ÖZ, İÇERİK 1.Гап ёки асарнинг умумий маъноси. 2.Иш-ҳаракат, воқеа-ҳодиса ва ш.к.нинг моҳияти.

автор айн. Муаллиф. Мана шу тадбирларнинг авторларидан бири келаётир. Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

хайриятлик Яхшилик, яхши иш. Мана жаноблар, юмшоқликдан хайриятлик чиқмайди. Н. Сафаров, Шарқ тонги

айрилмоқ, ажралмоқ, жудо бўлмоқ - расставаться - сепарате. Мунï азрïлур мен сениŋдин бу кüн - Мана, бугун сендан айрилиб