Қидирув

жаҳлдор қарамоқ.

жаҳлдор, жаҳли чиққан сердитый

жаҳлдор со'злар; баланд овоздаги со'злашув.

хунук, ёқимсиз 2 жаҳлдор; агрессив 3 бемеҳр; ёмон 4 жуда ёмон - настилй адв - настинесс н [У]

жаҳли ёмон, баттол, баджаҳл, жаҳлдор, ёвуз, сержаҳл, серзарда; жиззаки, жиртаки | злой, раздражительный

/'æŋгрı/ адж (ангриер; ангриест) ангрй (витҳ сб) (ат/абоут стҳ) баджаҳл, жаҳлдор, жаҳли чиққан - ангрилй адв

бирсўзли (тўғриси бир сўзли) Гапида, берган ваъдасида қатъий турувчи, қатъиятли. У бирсўзли, зуғумли, жаҳлдор бўлиб кетди. С. Зуннунова, Кўк чироқлар

жаҳлли айн. Жаҳлдор. Жаҳлли киши. Ғазабли, ғазаб билан тўла, ғазабнок. Жаҳлли одам — Ҳа, бу ёққа қаранг! — чақирди Мастура жаҳлли овоз билан. Ойбек, Олтин водийдан

дарғазаб, жаҳлдор – гневный, разъяренный – ангрилй. Üčüнčи Кўрüд келди кўксüн юрир– Учинчи бўлиб Марс келади, у доим ғурур билан юради – Третий появился Марс, ходи

сержаҳл Салга жаҳли чиқаверадиган, жаҳли тез; жаҳлдор. Сержаҳл одам. Биринчи қарашда у одам ғоят жиддий, ҳатто бирмунча сержаҳл кўринарди. Ф. Жўраев, Обид Жалило

ғазабли, жаҳлдор – раздраженный, разгневанный – ангер. Қалï болса беглäр буšуб ўвкäлиг, яқïн турма анда – Беклар дарғазаб бўлиб, ғазабга минган вақтида уларга яқин

руҳоний Дин пешвоси, дин ёʻлида, диний лавозимда хизмат қилувчи, уни тарғиб этувчи диний киши; диндор. Эрта билан Султон Абусаид мирзо Бухоронинг руҳоний ва номдор

раҳмдил Бировга озор бермайдиган; кўнгли юмшоқ, раҳмли, шафқатли. Раҳмдил одам, Илгари одамлар анча содда, раҳмдил, мўмин эканини, айниқса, ўзининг тенгдошлари қу

солиқ Давлат томонидан амалдаги қонунлар асосида юридик ва жисмоний шахсларнинг даромади ёки мол-мулкидан ундириладиган ва бюджетга ўтказиладиган мажбурий тўлов. Ма

солиқ Давлат томонидан амалдаги қонунлар асосида юридик ва жисмоний шахсларнинг даромади ёки мол-мулкидан ундириладиган ва бюджетга ўтказиладиган мажбурий тўлов. Ма

тажанг Кайфи бузуқ, жаҳди (асаби) қўзиган ҳолатли. Юзлари лўппигина, сер-ғайрат, тажанг хотинга қараб туриб, Нусратбек онасини эслади. С. Нуров, Нарвон ҳар сафар қайт

заҳар Тирик мавжудотни оғулаб емирувчи ёки ўлдирувчи модда, оғу. Илоннинг заҳари. Бу аёл — Раззоқ сўфи деган одамнинг қизи, ўз эрига заҳар берган. Чўлпон, Кек