Қидирув

1) маккор, ҳийлакор; айёр 2) билдирмасдан (писиб) келувчи ёки борувчи

['кʌнɪŋ] 1) ҳийлакор, қув; айёр, муг'омбир, алдамчи 2) амер. со'зл. го'зал, ёқимтой, жозибадор, дилбар

1) ҳийлакор, айёр, қув, муг'омбир, алдамчи; тадбиркор, уддабурон, чаққон 2) яширин, пинҳон, махфий <> он тҳе слй яширинча, яшириқча; слйнесс ҳийла, макр, шайт

/слаɪ/ адж 1 (кишига нисбатан қо'лланилади) ҳийлакор, айёр, қув, муг'амбир, алдамчи, шайтон 2 (ҳатти-ҳаракатга нисбатан қо'лланилади) айёрона, муг'амбирона, маккорон

эрсира Эр истаб, эр талаб бўлиб қолмоқ; куйикмоқ. Бу ҳийлакор қиз, жуда қув қиз. Мени севмайди юракдан. У ёлғиз эрсираб қолган. Унга ўйин керак. Ойбек, Танланган аса

ҳийлагар айн. Ҳийлакор. Ўқитувчи давом этди: — Шундай қилиб, оми халқ ҳийлагар одамларнинг бўлмағур гапларига ишониб қолди. П. Турсун, Ўқитувчи Сен билмайсан, жон

ҳийлакор, маккор, айёр– хитрый, обманчивый – слй, слй ҳооц. Болу бермäдим мен сўзüн тутмадïм бу алčï аčунқа ўзüм бüтмäдим – Мен розилик бермадим, сўзларингни қабул қил

ҳийлакор, маккор, айёр – хитрый, обманчивый – слй, слй ҳооц. Тил арслан турур кўр эšикдä ятур, ая эвлüг арсïқ баšïŋнï еюр – Тил ҳовлида [яъни қафасда] ётган арсло

жаллод Ўрта Осиё хонликларида: ўлим жазосига ҳукм қилинганларнинг бошини олувчи, ўлим жазоси ҳақидаги ҳукмни ижро этувчи одам. Калла олиб ўрганиб қолган жаллод я

кризис Бирдан, тўсатдан юз берган ўзгариш, танг ва мушкул аҳвол; танглик. Искандар руҳий кризисни бошидан кечираётганида, Ашур унга энг маккор, ҳийлакор, ёвуз о

уст Нарсаларнинг юқори томони; тепа; зид. паст. Усти очиқ аравага юклар ортилди. Ойбек, Танланган асарлар Ясси қора столларнинг ён-вери одамга, усти эса уюм-уюм ки