Қидирув

беамр рвш. Амр-фармон бўлмасдан, ҳали буйруқ олмасдан; рухсациз. Беҳуда сўзлаб турмагин менга, Подшодан беамр очмайман сенга. Рустамхон Ҳақдан беамр иш бўлмас, Аж

['ɔ:динəн(т)с] фармон, декрет, қонун

['фаɪæт] фармон, декрет (қонун кучига эга бо'лган қарор, фармойиш)

декрет, фармон, қарор - декрее в [Т] (пт, пп декреед) фармон бермоқ, қарор чиқармоқ

[бı'ҳест] ше'р, о'гит, васият; фармон, буйруқ, амр; ат тҳе беҳест (оф) буйруққа биноан, талабга ко'ра

[пə'ремпт(ə)рɪ] 1) шикоятга, норозилик аризасига ё'л қолдирмайдиган, қат'ий; 2) буйруқ (фармон) тарзида

1. буюрмоқ, буйруқ (фармон) бермоқ, амр қилмоқ; 2. буюрт- 1. приказывать; 2. заказывать; 3. приводить в поря-

қоровулчилик айн. Қоровуллик 1. Бадиа — Мен қоровулчилик қиламан, — деди. Бу — ҳам илтифот, ҳам фармон эди. Мирмуҳсин, Меъмор

англамоқ, тушунмоқ, уқмоқ – понимать – ундерстанд. Тилин ярлïқарда ўгüŋ бирла аŋ– Тилинг билан фармон бераётганда ақл кўзи билан уқ (ҚБН, 147а).

1 н ордер (ёзма буйруқ,фармон, рухсат қог'ози); қамоққа олиш учун ордер 2. в 1) ҳимоя қилмоқ, оқламоқ 2) кафолат бермоқ, кафил бо'лмоқ 3) рахсат бермоқ, ҳуқуқ (вакола

1) буйруқ (фармон, амр) тарзидаги, амирона; ҳукми (со'зи) о'тадиган, қат'ий, о'ткир; со'зини о'тказишни (буйрук беришни, хо'жайинлик қилишни) яхши ко'рувчи; такаббу

амр Буйруқ, фармойиш, фармон. Бизлар мерган, хон амрини қиламиз. Маликайи айёр Ихтиёр, изм. Бунинг ҳам боиси эрмишким аждар. Унинг амрида эрмиш салтанат, зар. Туйғу

буйруқ, фармон – повеление, приказ – ордер. Айïрлар-ме эмди элиг ярлïйïн– Ҳукмдорнинг фармонини қадрлайман – Я отношусь с почтением к приказаниям правителя – И треат вит

буюрмоқ, амр этмоқ, топширмоқ, тайинламоқ, фармон бермоқ– приказывать – ордер. Ярайлïй эрäнкä буюрдï иšи – Вазифани ишончли кишига топширди – Свое дело он поручил

тандирчи Тандир ясовчи (тайёрловчи) уста. Қўқоннинг Исфара гузарида Мусо тандирчи ўғли Абдулҳайни уйлантиряпти. Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар Парфи сўтак билан Фар

[дı'кри:] 1. н 1) декрет (қонун кучига эга бо'лган қарор, фармойиш), фармон (ҳокимият олий органининг қонун кучига эга бо'лган қарори) 2) қарор: ҳукм 2. в 1) фармон,

/вɔ:тə(р)/ в 1 [Т] суг'ормоқ, сув қуймоқ 2 ёшланмоқ, ёшлантирмоқ (ко'з); сувланмоқ, сувлантирмоқ (ог'из) - (пҳ.в) ватер стҳ довн 1 суюқликка сув қо'шмоқ (кучсизлан

хундор Хун талаб қиладиган; қасоскор. [Ҳусайн:] Иблис Маждиддин Мўмин Мирзони ўлдириш ҳақида фармон ёзиб, менга мастлигимда қўл қўйдириб олибди. Кеча тонгда у мени

пайсалла Бирор ишни судрамоқ, кечиктирмоқ, пайсалга, галга солмоқ, орқага сурмоқ. Улар қандай фармон беришмасин, бош тортмасдан бажарган одам уларнинг жон-дили! Озгин

шуурсиз Онгсиз ҳолда, ғайришуурий. Йигит тафаккурдан тамом ажралиб, отга шуурсиз мўлтираб турар, тўриқ эса ер тепинар эди. А. Ҳасанов, Чироқлар Навоий индамасдан