Qidiruv

hush Kishining biror narsa-hodisani sezish, idrok etish, anglash qobiliyati, shunday sezgi, idrokka ega holat. Kumush seskanib oʻziga keldi. Xushdan ajralayozgan bechoral

g‘azovot ayn. Gʻazot. Ruhoniylar gʻazot haqida jar solmoqdalar. Yoʻq, endi xalqni chalgʻitish qiyin. Sh. Toshmatov, Erk qushi Es-es bilaman, tushdagidek qiziq voqealar, a

hushyor Sharoit, holatni, narsa-hodisaning mohiyatini tez anglash qobiliyatiga ega; shunday qobiliyat, idrok bilan ish tutadigan; ziyrak. Hakimboyvachchadek hushyor yigit

aql Inson miyasining dunyoni aks ettirish va shaxsning voqelikka munosabatini boshqarib turadigan faoliyati; fikrlash qobiliyati. Jonzotlar ichida birgina odamzodga aql a

aqıl-es.

sergekleniw, es-túsin jiynaw.

aqıl-parasat, aqıl-oy, aqıl-es.

biror narsani deb es-hushini yo'qotmoq.

es-hushini yo'qotib qo'ymoq, aqldan ozmoq.

esini (aqlini) kirgizmoq, es-hushli qilmoq.

1. sıyqırlaw, 2. awıs. es-huwshın alıw, ózine ashıq etiw.

[self] (pl sel-es) shaxs, shaxsiyat, "men"lik; xarakter, tabiat

angrov Es-hushini yigʻib ololmaydigan; merov, anqov. Angrov bola.

hushyorlan kam qoʻll. Es-hushini yigʻmoq, hushyor tortmoq, hushiga kelmoq.

1. ziyrek; 2. qıraģı, abaylı, sergek, saq, sezgish; 3. es-túsi jayında, huwshın joytpaģan.

1. q. shaydo; 2. birewdi qattıǵa súyip qalǵan, onı dep es-aqılın joytqan, dártinde diywana bolǵan.

['ɔsıfaı] 1) sovimoq, qotmoq (murda haqida); 2) muz-kesak bo'lib qotib qolmoq; 3) ko'ch. es-hushini yo'qotib qotib qolmoq

1. bas; 2. awıs. aqıl-es, miy; 3. basshı, baslıq; 4. úlken, tiykarģı; 5. eń kerekli, jetekshi; 6. eń aldıńģı, birinshi; 7. awıs. adam, kisi;

g‘ing‘irla ayn. Gʻingʻillamoq. Elmurodning bir tekis gʻingʻirlagan ovozi yoqimli nagʻmaday hammaning es-hushini qamrab oldi. P. Tursun, Oʻqituvchi

es-xushidan ayirmoq, otashin (qizg'in) muhabbat uyg'otmoq; infatuation [ın,fætju›eıʃ(ə)n] butun vujudi bilan berilganlik; mukkasidan ketish; ko'r-ko'rona ishqivozlik