Қидирув

1. адолациз, ноҳақ; 2. виждонсиз, ноинсоф, инсофсиз, диёнациз 1. несправедливый; 2. недобросовестный; нечестный

/дɪсˈɒнɪст/ адж виждонсиз, имонсиз, ноинсоф, диёнациз – дишонестлй адв – дишонестй н [У] виждонсизлик, имонсизлик, диёнацизлик

виждонсиз, инсофсиз, ноинсоф, диёнациз, принсипсиз, қатъий принсипи, маслак-мақсади ёʻқ, тутуриқсиз, бетайин | недобросовестный; бессовестный, беспринципный

худобехабар Худодан қўрқмайдиган; динсиз; инсофсиз, диёнациз, бетавфиқ. Шу худобехабар амир эшигида амалдор бўлишдан кўра, ўғирлик қилиб юриш минг марта аъло.

ишончсиз, виждонсиз, диёнациз, ноинсоф – нечестный, неверный – унрелиабле. Бüтüнсüз бар эрсä йïратю анï – Диёнациз киши бўлса, уни ўзингдан йироқ тут – Если ест

имонсиз дин. Худога ишонч-эътиқоди ёʻқ, худодан, диндан қайтган; даҳрий. Виждони ёʻқ, нопок. Мен бу имонсиз чолнинг уддабуронлигидан ҳайронман. А. Хакимов, Илон изид

қоқ ҚОҚ ' сира нами қолмаган', ' қуриган'; 1 жуда ориқ'. Қ о қ чўгиртакларнинг керосин сепгандаи читир—читир этиб ёниши қизиқ туйилди (Ҳаким Назир). Қадимги туркий