Қидирув

зириқтир Тумтарақай қилиб қувламоқ, тириқтирмоқ. [Ёрмат] Тумов орқасида бурнидан тўхтовсиз оққан сувни ҳам сезмайди. Чағир-чусур қилиб, ошиқ ўйновчи маҳалла болал

қий-чув Тартибсиз қаттиқ овозлар, бақириқ-чақириқлар; чуввос. Қий-чув, чағир-чуғур қулоқни кар қилади. Қиздирилган чирмандалар ҳавони янгратади. Ойбек, Танланга

тегишли Талабга, вазиятга, қонун-қоидага ва шу кабиларга мос, мувофиқ; шу жиҳатдан керак, лойиқ, лозим бўлган. Тегишли хулоса чиқармоқ. Тегишли чораларни кўрмоқ

қулоқ Одам ҳамда умуртқали ҳайвонларнинг эшитиш ҳамда мувозанат аъзоси ва унинг ташқи қисми. Одамнинг қулоғи. Отнинг қулоғи. Қулоқ пардаси. Қулоқ супраси. Қулоқ каса

қулоқ Одам ҳамда умуртқали ҳайвонларнинг эшитиш ҳамда мувозанат аъзоси ва унинг ташқи қисми. Одамнинг қулоғи. Отнинг қулоғи. Қулоқ пардаси. Қулоқ супраси. Қулоқ каса

қулоқ Одам ҳамда умуртқали ҳайвонларнинг эшитиш ҳамда мувозанат аъзоси ва унинг ташқи қисми. Одамнинг қулоғи. Отнинг қулоғи. Қулоқ пардаси. Қулоқ супраси. Қулоқ каса

мўлай қ . мўлтаймоқ. У [Шодимат] чағир кўзларини мўлтайиб амакисига қаради. А. Муҳиддин, Ҳадя.

дўст-ёр Дўст(лар) ва ёр(лар), ҳамдамлар). Дўст-ёрлар аҳли бўлса, чўлда олтин ундирар. Муштум Дўст-ёрлар йиғилиб, чағир ичиб, мусиқа ва рақслар билан тонг

сузгун айн. Сузук. Сузгун кўзлар. Қора, ўсиқ киприклари остида сузгун Машъал каби порлар бир жуфт чағир сурма кўз. Ғ. Ғулом, Танланган асарлар Тўлин ойнинг сузгу

юзли Аниқловчи орқали ифодаланган белгили (тахлит, тусдаги) юзга эга. Лўппи юзли. Қизил юзли. Бу икки кишининг иккинчиси узун бўйли, қора чўтир юзли, чағир

чақир Ўткир қиррали, қиррадор Қия тушиб турган офтобда чақир тошларнинг акси сувга уриб, жимир-жимир товланар эди Чақир кўз айн. чағир кўз қ. чағир Вазирнинг

мусиқий эск. айн. Мусиқа. Дўст-ёрлар йиғилишиб, чағир ичиб, мусиқий ва рақслар билан тонг оттирадилар. Ойбек, Навоий Навоий ўз тенги келадиган Мирзабекни ичкилик

хашаки Чорва учун озуқа, ем-хашак бўладиган. Хашаки лавлаги. Хашаки жўхори. Паст зотли, зоциз, жайдари, маҳаллий. Хашаки от. Хашаки товуқ. кўчма с.т. Оддий,

хароб Қаровсиз қолган, бузилган, вайрон; нообод. Хароб шаҳар. Хароб боғ. Карвонсиз — ёʻл хароб, Оқсоқолсиз — эл хароб. Мақол Бундай миш-мишларни эшитган уйдагиларни