Қидирув

сурбет, безбет.

сурбет, безбет, беор

сурбет, безбет, беор, шилқим

сурбетлаш Сурбет, безбет бўлиб бормоқ.

['бреɪзн] 1) мисдан қилинган 2) сурбет, безбет

['брɑːсɪ] 1) мисли, мисга оид, мис ... 2) сўзл. сурбет, безбет, орсиз

1) безбет; 2) ёқимсиз, жирканч, ёмон, чидаб (тоқат қилиб) бо'лмайдиган

1) кеккайган, ғурурли, кибрли, такаббур, димоғдор 2) сурбет, безбет, беҳаё, уяциз

сурбет, безбет, беор, уяциз, юзсиз, суллоҳ, ҳаёсиз, адабсиз бесстыдный; наглый, дерзкий; нахальный

['бʌмпʃəс] о'зига ортиқ даражада ишонган; о'зига (о'з ишига) бино қо'йган; сурбет, безбет, сур, беор

/тʃи:к/ н 1 [К] юз, лунж, ёноқ 2 сурбетлик, безбетлик - чеекй адж (чеекиер; чеекиест) сурбет, безбет, густоҳ - чеекилй адв - чеекбоне н [К] юз суяги, ёноқ

сурбетлик Сур, безбет бўлишлик; сурбет эканлик. Унинг сурбетлиги мени гангитиб қўйди. Ёшлик Сурбет одамларга хос иш, хатти-ҳаракат, қилиқ. Қоравой ака ҳеч қандай с

сурбет Гап таъсир қилмайдиган; сур, безбет. Сурбет одам. Баширжон енгил нафас олиб: Уф, хайрият! — деди ва: — Жуда исқирт, сурбет чол-да! — дея қўшиб қўйди. Н. Ам

ўлгундай Ўладиган даражада, ўласи қилиб. Бек хирмонда бекиниб ётган деҳқонни ўлгудай калтаклади. Ғ. Расул, Адолат Дарров бир киши аравага юборилди, биттаси, ўзиг

моғор Туриб қолган нарсаларда ёки зах ерларда микроскопик замбуруғларнинг тўпланишидан ҳосил бўладиган ва нарсаларни чиритадиган момиқсимон туклар; пўпанак. Кито

чарм Ҳайвонлар терисидан ёки сунъий хом-ашёдан тайёрланадиган материал; кўн. [Чол] Терига сув пуркайди ва кўва билан дўқ-дўқ уриб, чармни текислайди. Ойбек, Та

юқ Бирор нарсадан ёпишмоқ, тегмоқ. Қозонга яқин юрсанг, қораси юқар, Ёмонга яқин юрсанг, балоси юқар. Мақол У [Турсуной] ёʻлни ҳам жуда танлаб юрарди, шунча

юқ Бирор нарсадан ёпишмоқ, тегмоқ. Қозонга яқин юрсанг, қораси юқар, Ёмонга яқин юрсанг, балоси юқар. Мақол У [Турсуной] ёʻлни ҳам жуда танлаб юрарди, шунча

девор Бинонинг, уйнинг томни кўтариб турувчи ёки хоналарга ажратувчи тик кўтарилган қисми. Уй девори. Ҳужра девори. Ёмонга суркансанг, доғи юқар, Деворга суянсан

бўйин (3-шахс бирликда — бўйни) Одам ва умуртқали ҳайвонлар гавдасининг бош билан танани бириктирувчи қисми. Ўғрини солсанг қўйнингга, Сиртмоқ тушар бўйнингга.