Қидирув

гуноҳкор, гуноҳли, осий

бетавфиқ, мункир, муртад; гуноҳли

[ʌн'ҳəʊлɪ] бетавфиқ, мункир, гуноҳли, муртад

гуноҳли, гуноҳи бор – имеющий грехи – синнер.

гуноҳ, ёзиг - син в [И] (синнинг, синнед) гуноҳ қилмоқ - синфул /-фл/ адж гуноҳли, гуноҳкор, гуноҳга ботган, гуноҳга оид - синнер /'сɪнə(р)/ н [К] фосиқ, гуноҳкор банда

Ушбу эртакда эрининг сафарига кетганидан кейин туҳматга учраган аёлнинг саргузаштлари ва унинг адолат учун кураши ҳикоя қилинади. Аёл ўзининг бегуноҳли