от 1. тар. Амир ва хонлар замонида ер остига қурилган зах ва қоронғи қамоқхона.
Зулм зиндондан ёмон. — Мақол
Маҳбусларга тўлиб зиндонлар, Адолат деб тўкилди қонлар. — Э. Раҳим, Янги қадам
2. кўчма Азоб-уқубат макони; азобхона, ғурбатхона.
Хуросон олимлар учун зиндон [деди Бадиа]. — Мирмуҳсин, Меъмор
Ҳеч маслаҳат чиқмади, Эр ва хотин бемадор: Бўлган эди кенг дунё Булар учун зиндон, тор. — Ғайратий
Гуландом дуторни олиб созларкан, деди: — Дутор бўлмаса, бу зиндонда юрагим ёрилиб улар эдим. — Ойбек, Танланган асарлар
- Кўча хандон, уй зиндон Кўчада ўйнаб-кулиб юрувчи, уйда ғазабини сочувчи одам ҳақида. [Нафиса]Бундай қараса, қизи Сурайёнинг тили қақа, шоколадга келиб, пилдираб юриб ҳам кетдики. Аъзам димоғидан тушмайди, юзингда кузинг борми, демайди. Кўча хандон, уй зиндон. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар