Қидирув

1. Дилга яқин киши; Хамдам, дўст, муҳиб; ёрдамчи. м . . Аждодларимиз қиссаси

Зиёфатга ўртоқлар, ёр ва биродарлар келишди

Остимизда ўйнар отлар, Ҳар ким ўз кўнглини шодлар, Дўсту ёр, яхши улфатлар, Нуктадонлар, хуш қол энди — "Эрали ва Шерали"

ниҳоят, зафар уларга [массагетларга] ёр бўлиб, душманни орқага сура бошлашди — М. Осим

Арвоҳлар ёр, пирлар мададкор бўлиб, овимиз бароридан келсин — Ҳамза

2. Севгили, маъшуқ, маъшуқа

Вафодор ёр

Ёр, мунча зор этдинг мени? — С. Абдулла, Тоҳир ва Зуҳра

Мен келтирган атласни Ёрим солмас сандиққа — "Қўшикдар"

фл. 1. Чопиб, кесиб, бўлакларга ажратмоқ, бўлмоқ.

Тўнка ёрмоқ.

Кимдир қарс-қарс ўтин ёради. — С. Аҳмад, Ҳукм

Азонда отни миниб, тоққа жўнадим. Тоғамни ўтин ёраётган ерида топдим. — Ш. Холмирзаев, Ёʻллар, ёʻлдошлар

2. Кесмоқ, тилмоқ.

Ойи, нима қилай, сўзимга ишонмасангиз, пичоқ билан кўксимни ёриб кўрсатайми? — Ойбек, Танланган асарлар

У қўлини бўшатган чоқдаёқ Отабек Ҳомиднинг қорнини шир эттириб ёриб юборган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Чақа қилмоқ; дарз кеткизмоқ.

Тухумни ёрмоқ. Кичкина тош бош ёрар. — Мақол

Отам, ўйин қизиғида ютқазишга ютқазиб қўйиб, кейин ўзини урди, пешонасини ёрди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

4. -иб қўшимчали равишдош шаклида “ўтмоқ”, кирмоқ, чиқмоқ феъллари билан келиб, қаршилик, тўсиқ, ғов ва шу кабиларни енгиш маъносини ифодалайди.

Тўдани ёриб кирмоқ. Қуршовни ёриб чиқмоқ.

Миршаблар орасидан учта ёш бола ёриб ўтиб, мингбошининг кимхоб тўнига, оёғига осилди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Норжон билан Элмурод у ёқдан-бу ёққа типирчилаб, олдинга ёриб ўтмоқчи бўлишди. — П. Турсун, Ўқитувчи

ўзбекчакетмоқ, бормоқрусчаидти, ходитьинглизчаleave

Юрï тüз оқïйïл анï сен меŋа To‘g‘ri bor, sen uni mening huzurimga chaqir – Иди, позови его ко мне – Go, call him to me

юрмоқрусчаидти, ходитьинглизчаgo, walk

Яйиқа қали ёрца сü баšлар эр Лашкарбоши душманга қарши юриш қилса –Если предводитель войска двинет войска двинет войско на врага – Иф тҳе леадер оф тҳе армй мовес троопс то мове тҳе армй он тҳе энемй

от 1. Майда қадам ташлаб, тез юрадиган (от, эшак ҳақида).

[Мингбоши] Энг яхши зар чопонини кийиб, тилла камарини боғлаб, узун қиличини осиб, саман ёʻрғани миниб, ёʻлга чиқди. Чўлпон, — Кеча ва кундуз

Гулноранинг дадаси қишгача миниб юра қол, деб ёʻрға эшагини берган. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. Шундай тарздаги юриш.

Жўра, бу қайноқ ҳаётни кўрмагандай, кўчанинг бир четидан от ёʻрғасига маҳлиё бўлиб борарди. — Ҳ. Шамс, Душман

Якка отнинг ёʻрғасидан чиқарми чанг? — Ғ, Ғулом

н fine, penalty