сфт. 1. Ҳоким қўл остидаги, унинг ҳукмида бўлган; қарам.
Тобе мустамлакалар.
Қиличин бўйнига солиб, Шакарбекка тобе бўлди. — Ширин билан Шакар
укалари Суюрғатмиш мирзо билан Муҳаммад Жўқийларни келгусида ўзига тобе Мовароуннаҳр ҳокимлари этиб тайинлашни кўзларди. — Мирмуҳсин, Меъмор
2. Лавозим, мавқе ва шу кабилар жиҳатдан қуйида бўлган, бўйсунувчи.
Кейин секин-аста даражаси юқори кимсалар билан гаплашиб, тобе кишиларга қарамайди — Мирмуҳсин, Умид
Жавлонбек юраги ҳапқириб, сескангандек бўлди, бироқ бу ерда сир бой бериш ўзига тобе одамларни ҳам қўлдан бериш билан баробар эди. — Н. Фозилов, Дийдор
3. Шарт-шароит ёки муҳит жиҳатидан бўйсунган, боғлиқ, алоқадор.
Бу оилада ейиш-ичиш белгили тартиб ҳам режага тобе эса-да, ҳар кун ширин-ширин овқатлар тайёрланади. — Ойбек, Танланган асарлар
- Тобе қилмоқ (ёки этмоқ) Бўйсундириб, ўз ҳукми остига олмоқ; бўйсундирмоқ. Комилнинг зийрак зеҳнида чақнаб қоладиган ақл учқунлари уни ҳайратда қолдирар, натижада шу ёш йигит уни ўз иродасига тобе қилиб қўяр эди. — Ҳ. Ғулом, МашъалАмирак Аҳмадни ёʻқотиб, ўрнига ўз ўғилларидан бирини қўймоқ, Фарғона вилоятини тобе этмоқ Шоҳрух салтанати мавқейини кўтаришда ғоят муҳим масала эди. — Мирмуҳсин, Меъмор