сфт.
1.
Бирор усул билан табиийга ўхшатиб ясалган, тайёрланган, юзага келтирилган.
Сунъий каучук. Сунъий тола. Сунъий буйрак. Ернинг сунъий ёʻлдоши.
Эндиликда жаҳондаги энг йирик стадионлардаги югуриш ёʻлкалари сунъий тўшамалар билан ишланмоқда. — Фан ва турмуш
Котибанинг кўкка бўялган қовоқлари, ҳар бири тикандай ажралиб турган сунъий киприклари пирпиради. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
2.
Табиий бўлмаган ёʻл билан амалга ошириладиган; нотабиий.
Сунъий ёритиш. Сунъий суғориш.
Уни дарҳол дераза ёнига яқинроқ келтиришиб, сунъий нафас олдиришди. — Ёшлик
Сунъий ишлов берилган, аёллар зийнати ҳисобланган олмос бриллиант деб аталади. — Фан ва турмуш
3.
кўчма
Ясама, сохта, ёлғондакам; носамимий.
Сунъий табассум. Сунъий хотиржамлик.
Куёв олдин манзират қилиб кўрди. Лекин сўзлари анча сунъий чиқаётганини ўзи ҳам сезди шекилли, миннатдорчилик билдириб қўя қолди. — С. Анорбоев, Оқсой
Очил ўзини вазмин тутиб, табиий муомала қилган сари, Замира ўнғайсизланар, сунъий равишда босиқ бўлишга уринарди. — П. Қодиров, Уч илдиз