Поиск

v urinate

sigʻinmoqрусскиймолиться, поклонятьсяанглийскийpray

Bayatqa sïyïnyïl qatïy yalwara Allohga qattiq yolvorib sigʻingil

Bayatqa sïyïnyïl qatïy yalwara Ищи прибежища у бога, упорно умоляя[его]

Bayatqa sïyïnyïl qatïy yalwara Seek refuge with God, persistently begging [his]

hoʻngrab yigʻlamoqрусскийрыдания, плачанглийскийcry

Negükä ulïr sen negü bu sïyït Nimaga uliyapsan, bu yigʻi-sigʻilaring nimasi?

Negükä ulïr sen negü bu sïyït Что завываешь ты, к чему эти рыдания?

Negükä ulïr sen negü bu sïyït What are you howling, what are these sobs?

ot 1. Shaxs, zot.

Ulugʻ siymo.

[Qosimbek:] Movarounnahrdagi temuriylar orasida eng sohibisteʼdod, sohibqudrat siymo — Bobur mirzodirlar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Shoir va akademik Gʻafur Gʻulom sheʼriyatda oʻziga xos, misli yoʻq siymolardan biridir. — Saodat

2. Qiyofa, koʻrinish; chehra, yuz.

Ulugʻvor siymo. Goʻzal siymo.

Bizga gʻoyat aziz, gʻoyat moʻtabar Shifokorning iliq siymosi. — E. Vo-hidov

— Uning [qizning] siymosida men hayot goʻzalligini koʻrdim. Tabiat bunyod etgan noyob gul edi u, — dedi Samar. — M. Qoriyev, Oy-din kechalar

Qunduzxon bundan ikki yil avval yoʻqotgan onasining mehribon, munis siymosini qidiradi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

3. Biror shaxs obrazi.

Oʻychan misralarda tarjimon Margaritaning iztirob toʻla siymosini ustalik bilan tasvirlaydi. — OʻTA

ot 1. Koʻkrak, koʻks.

Eslaganda, qizning siynasi Chuqur bir oh bilan qoʻzgʻalur. — H. Olimjon

Mirqosimning qoʻlidagi chaqaloq birdan yigʻlab yubordi. Laʼli uni qoʻliga olib, bagʻriga bosdi-da, lorsillab turgan oppoq siynasini tutdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Xanjarning tigʻi uning [Shahzoda-xonning] siynasini bir necha bor yalab oʻtdi. — K. Yashin, Hamza

2. koʻchma Dil, qalb, yurak.

Bulbul uchib, qoʻnar zogʻlar, Siynam toʻla alam-dogʻlar. — Erali va Sherali

Necha vaqtlar qoʻlim bogʻli, Bandi boʻlib, siynam dogʻli. — Yusuf va Ahmad

3. koʻchma Quchoq, bagʻir; ogʻush.

Buloq ona Yer siynasidan Sheʼr singari qaynab oqadi. — E. Vohidov

Sening uchun ochiqdir keng jahonning siynasi. — Gʻ. Gʻulom

ot 1. sft. poet. Qora, qora rangli.

Koʻzimga qoʻyibman siyoh surmani, Jonim otam, sevganimga ber mani. — Qoʻshiqlar

Qor ketdi zaminda, Boʻrtdi ilk giyoh, Qorongʻi, siyoh tunda Sham yondi goʻyo. — X. Davron

2. ot koʻchma Xat yozish uchun ishlatiladigan rangli suyuqlik.

Qora siyoh. Qizil siyoh. Siyoh bilan yozilgan xat. p

Oy chiqdi: serbulut osmon xuddi siyoh sachragan zangori koʻy-lakka oʻxshardi. — S. Ahmad, Ufq

3. Roʻyi siyoh Yuzi qora, qora yuzli.

Roʻyi siyoh boʻldik ushbu shaharga, Boshimiz kesadi, osadi dorga. — Erali va Sherali