ot 1. Shaxs, zot.
Ulugʻ siymo.
[Qosimbek:] Movarounnahrdagi temuriylar orasida eng sohibisteʼdod, sohibqudrat siymo — Bobur mirzodirlar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Shoir va akademik Gʻafur Gʻulom sheʼriyatda oʻziga xos, misli yoʻq siymolardan biridir. — Saodat
2. Qiyofa, koʻrinish; chehra, yuz.
Ulugʻvor siymo. Goʻzal siymo.
Bizga gʻoyat aziz, gʻoyat moʻtabar Shifokorning iliq siymosi. — E. Vo-hidov
— Uning [qizning] siymosida men hayot goʻzalligini koʻrdim. Tabiat bunyod etgan noyob gul edi u, — dedi Samar. — M. Qoriyev, Oy-din kechalar
Qunduzxon bundan ikki yil avval yoʻqotgan onasining mehribon, munis siymosini qidiradi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
3. Biror shaxs obrazi.
Oʻychan misralarda tarjimon Margaritaning iztirob toʻla siymosini ustalik bilan tasvirlaydi. — OʻTA