fl. 1. Ustidan kaft yurgizmoq, siypamoq.
Dargʻa oppoq soqolin silab, Qarab qoldi boʻlib parishon. — E. Rahim
Inobat, xuddi boʻgʻilib ketayotganday, roʻmolini yechib, tomogʻini siladi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
2. Ustidan qoʻlini astagina yurgizib, siypab erkalatmoq.
Gʻulomjon otxonaga kirib, toʻkilgan bedalarni oxurga terib soldi, qorongʻida ham samanining peshonasini silab, suyib qoʻydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. koʻchma Mayin, ohista tegmoq (shamol, yel, shabada haqida).
Ariqlar boʻyida maysalar shivirlashardi, shabada qirmizi yuzlarni silab, qoʻshiq kuylardi. — Gazetadan
Mayin esayotgan shamol daraxtlar soyasida yugurib borayotgan Saodatning yuzini, sochlarini silab oʻtadi. — N. Safarov, Saodatning qissasi
- Boshini (yoki peshonasini) silamoq Nodira onasi oʻrnida Anvarning boshini siladi, yuvib-taradi va Anvarning istiqboli uchun qaygʻurdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
- Non (yoki paxta) silamoq