Қидирув

от 1. Ўсимлик, дарахт ёки бута танасидан ён-берига ўсиб чиққан ўсимта.

Дарахтнинг шохини кесмоқ.

Келди ёз чоғи, Мевалар пиш-ди. Олмалар шохи Эгилиб тушди. И. Муслим.

Ҳа, Қодировга ишларинг тушмабди, сизлар дарахтнинг шохида бўлсаларинг, мен баргида юраман. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

2. Синиб тушган, кесилган новда, бутоқ ёки шох-шабба.

Шохларни ёқмоқ.

Рахналарига янтоқ ва шох босилган паст девор-ли ҳовлиларнинг бузилган уйлари ташқаридан кўриниб турар эди. — С. Айний, Қуллар

сфт. Поясидан шох ўсиб чиққан; сершох.

Шохли дарахт. Шохли ғўза.

а horned

от 1. Шўх хатти-ҳаракат, хусусият, хислат.

Нотаниш бўлса-да, она-келинчак Кўксида яшнаган шу фарзанд-чечак, Қийқириб, талпиниб, орттирди ихлос, Қилиғин, шўхлигин севиб қолдим рост. — Ё, Мирзо

Тўлқинжон ҳазил ва шўхликда, ҳар хил ўйинлар ва қизиқчиликда ҳаммани ўзига қаратарди. — Ф. Мусажонов, Ҳури

2. Ножўя одоб-ахлоқ чегарасидан чиқувчи хатти-ҳаракат, тўполон.

Мен қизлик вақтимда у хавфланди, мендан қочишга интилди. Бу яхши бўлди Шўхликка берилиб, ўзимни беҳуда шарманда қилган бўлар эдим. — Ойбек, Танланган асарлар

Shahrud

сфт. Шохи, бутоғи ёки новдаси бўлмаган, шох-шаббаси кесилган.

Шохсиз дарахт.