ot
1.
Biror holat yoki hodisani bardosh bilan kutish, qanoat qilish; oʻzini tiyish.
Sabr tagi — sariq oltin. — Maqol
Banda deganning sabrdan boshqa chorasi yoʻq. — Hamza, Tanlangan asarlar
2.
Gʻam-kulfat, azob-musibatlarga chidash, toqat qilish, bardosh berish.
— Osonmi, aylanay, — Eʼtibor opa yostiqni Eʼzozxonning biqiniga surib qoʻydi. — Tagʻin ham temir ekansiz. Sabringizga balli, girgitton! — H. Gʻulom, Mashʼal
Sabr — inson irodasining toji! — dedi Joʻraxon — Majidga. Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
- Sabr kosasi toʻlmoq Ortiq chidash yoki kutishga toqati qolmaslik, toqati toq boʻlmoq.
Xalqning sabr kosasi toʻldi. — S. Siyoyev, Avaz
- Sabr qilmoq Toqat, chidam bilan kutmoq.
Sabr qilsang, gʻoʻradan halvo bitar, Sabrsizlar oʻz oyogʻidan yitar. — MaqolZamonaga qarab, yana toʻrt-besh yil sabr qilish zarur boʻlib qoldi. — A. Qahhor, Asarlar
- Sabri chidamaslik Sabr qilolmaslik.
Bir oz orqamni oʻgirib, indamay yotdim, u ham churq etmadi. Sabrim chidamadi, qayrilib qaradim. — Oydin, HikoyalarBarno yoʻq ekan, bir oz kutdi, kelavermagach, oʻtirishga sabri chidamay, idoradan chiqdi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
