Қидирув

от 1. Қийин ҳолат, қийин эканлик.

Ишнинг қийинлиги. Масаланинг қийинлиги.

Қийинлиги билан неча пуллик ишим бор. — Б. Раҳмонов, Баҳор арафаси

[Нор:] Сизнинг муддаонгиз бошқа нарсада. Бўлмаса, сизга бунинг ҳеч қийинлик жойи ёʻқ. — Ҳамза, Паранжи сирлари

2. айн. Қийинчилик.

Бектемир ёʻлда учраган қийинликларни унутди. — Ойбек, Қуёш қораймас

[Тожибой:] Сизларнинг уйларингиз печат бўлиб, кўп қийинликлар тортишди. — Ҳамза, Паранжи сирлари

сфт. 1. зид. Қийинчилик билан амалга ошадиган, кўп куч, меҳнат ва шу кабилар талаб қиладиган; сермашаққат, машаққатли; осон.

Қийин иш. Қийин масала. Қийин вазифа.

Санат турларининг ичида энг қийини — рассомчилик. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Мулла Фазлиддин ёш подшоҳнинг амри билан Буратоғнинг чиқиш қийин бўлган хуш-манзара бир қоятоши устига кичкина ҳужра қурган. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Оғирчилик, қийинчилик билан боғлиқ бўлган; оғир, мушкул.

Қийин шароит. Қийин аҳвол.

Қараб ўтирсак —уят бўлади, халқ қийин кунимда асқатмади, дейди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Мусофирчилик қийин, бола-чақани соғинади киши. — Ойбек, Танланган асарлар

— Бола фақирга қийин бўлди, — деди Жонузоқ оқсоқол Ойсулув сузиб келган овқатни еяётиб. — С. Анорбоев, Оқсой

3. кесим взф. Маҳол, амримаҳол.

Қоронғида ким эканини билиш қийин. Касалнинг келиши осон, кетиши қийин. — Мақол

У

замонда, ўғлим, бизга ўхшаган одамларнинг тўрт танга орттириши қийин эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Бунинг устига, суяги меҳнатда қотган аёлнинг нозик қомат, хипча бел бўлиши қийин албатта. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

Дудуқ одамнинг гапириши қийин, аммо унинг гапини тушуниш ундан ҳам қийин. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

4. кам қўлл. айн. Қийинчилик.

Қизники қийин билан битар, Ўғилники ўйин билан битар. — Мақол

от Газмол, чарм, тунука ва шу кабилар нарсани қийиб ишлашда ҳосил бўлган чиқинди, қийқим, қийқинди.

от 1. Умуман, қийналиш, қийноқ келтирадиган (туғдирадиган) ҳолат; қийинлик.

Яраланган Қодир қийинчилик билан ўрнидан турди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат

Дастлаб, отангга бор, онангга бор, қабилидаги бирмунча қийинчиликлар содир бўлган эса-да, кейинчалик ишлар юришиб кетди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

[Ёʻлчи] Қоратойга ёʻлиқди, қийинчилик билан бир аравани байлашди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Ишга халал берадиган, уни қийинлаштирадиган нарса ёки ҳолат; монелик, тўсиқ, ғов, қийинлик.

Унгур ичкарилашган сари қийинчиликлар туғдириб борди. Уч қулоч илгарилаш билан унгур ичи анча қоронғилашди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Улар ўзларининг кучли иродалари, курашлари билан ўз ёʻлларида тўғоноқ бўлган қийинчиликларни енгиб ўта оладиган кишилардир. — С. Сиёев, Ёруғлик

3. Машаққат; азоб-уқубат.

У отасидан йигирма ёшда қолиб, укаларини қийинчилик билан боққан. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Қанчадан-қанча қийинчиликлар билан уни ўқитиб, олий маълумот олишига имкон берган ота-онасидан умр бўйи миннатдор бўлиб яшади. — Саодат

4. Оғир моддий аҳвол, қаттиқчилик, оғирчилик.

Қийинчилик билан ўсган бола.

Ҳаммаларининг гаплари, айланиб келиб, тобора авж олаётган қимматчилик ва қийинчилик устида тўхталар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

ЖК

Бунга эришиш менга (кимга?) қийин бўлди.

от айн. Қийин-қистов.

Салимжон, болани баҳона қилиб, ҳар куни ишингдан бўша, деб хотинини қийин-қистоққа олаверди. — А. Муҳиддин, Давлат қораловчиси