fl. Qarr etgan tovush chiqarmoq, qarr-qarr sayramoq.
Qayerdadir qizilishton qarilladi, popishak pu-pu-pup-pish deb qoʻydi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
По запросу «qarillamoq» — результатов: 195: с: Узбекский
fl. Qarr etgan tovush chiqarmoq, qarr-qarr sayramoq.
Qayerdadir qizilishton qarilladi, popishak pu-pu-pup-pish deb qoʻydi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
ot Biror narsaning sirtidan ancha chuqur yeri, osti, ichi.
Yerning qaʼri. Daryoning qari.
Bir yarim soat ichida dengiz dahshatli yukni butunlay qariga yutib yubordi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Negadir shunday bahaybat togʻlar ham koʻrinmas, ular ham xuddi tun qaʼriga singib ketganday edi. — K. Yashin, Hamza
qaramoqрусскийсмотретьанглийскийlook
Qara qarnï todsa kör ud teg yatur, yawa sözkä avnur özin semritür Qora qorni toʻysa hoʻkizdek yotadi, maqtov soʻziga ovinib oʻzini semirtiradi – Когда у простолюдина сытый желудок, он лежит, как вол, развлекается праздным разговором и наращивает жир – When the commoner has a full stomach, he lies like a wolf, amuses himself with idle talk and increases fat — QBK, 39₂
QARI I ' koʻkrak oʻrtasidan qoʻlning uchigacha boʻlgan uzunlik oʻlchovi' (turli joyda turlicha uzunlikni bil— dirgan). Ishtonsizning tushiga ikki q a r i boʻz kiribdi (Maqol). Qadimgi turkiy tilda ham shunday oʻlchov birligini anglatgan bu soʻz asli ' qoʻlning yelkadan tirsakkacha boʻlgan qismi' maʼnosini anglatgan qar otidan (ДС, 422) kuchaytirish maʼnosini ifodalovchi -ï qoʻshimchasi bilan hosil qilingan (ДС, 426: qarï I; De — von, III, 242): oʻzbek tilida a unlisi ä unlisiga almash — gan, ï unlisining qattiqlik belgisi yoʻqolgan: qar + ï = qarï > qäri. Bu soʻz asli ' qoʻlning tirsakkacha boʻlgan qismi'ni anglatgan (ДС, 426), keyinchalik maʼno ta — raqqiyoti natijasida hozirgi maʼnosi yuzaga kelgan. QARI II ' koʻp yashagan', ' keksa'. Q a r i bilga— nini pari bilmas (Maqol). Bu sifat asli qadimgi turkiy tilda 'keksay-' maʼnosini anglatgan qarï-feʼlidan (ДС, 426; Devon, III, 279) maʼno taraqqiyoti yoʻli bilan ajralib chiqqan: 'harakat' -> 'shunday ha — rakat. oqibatida voqe boʻladigan holat'; oʻzbek tilida a unlisi ä unlisiga almashgan, ï unlisining qattiqlik belgisi yoʻqolgan: qarï— > qarï > qäri
1. Ancha yoshga borgan, qartaygan; keksa. . n Dari ham, yosh ham uning oldida odob saqlayotgandek, askiyaga ortiq ogʻiz ochmadi. M. Ismoiliy, Fargʻona t
Dari kishi. Dari ot. Dari tol. Yoshu qari(lar). Dari bshzganini pari bilmas — Maqol
2. koʻchma Uzoq oʻtmishga ega. Yetib kelar muzday shabada.. Dari togʻning xoʻrsinikrshri. Sh. Rahmon, Yurak qirralari
Yozdi qari tarix sahifasiga Tarixni titratgan bir soʻz — larzakor — Mirtemir
sft. kt. Ayn. qora.
taql. s. 1. Narsalarning bir-biriga qattiq urilishidan, sinishidan va shu kabilardan hosil boʻladigan tovushni bildiradi.
U tishida qars etib yongʻoq chaqdi. Shisha qars etib yorilib ketdi. Qars etgan miltiq ovozi eshitildi.
Madaminxoʻja dasturxon soldi, non ushatdi, keyin kattakon bir gursketdini keltirib, pichoq tortgan edi, sovun qars etib yorildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Ot oldinga intildi, tirisha-tirisha aravani koʻprikka olib chiqdi. Lekin shu onda nimadir qars etdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Rais oʻrnidan turib, shofyorni chaqirdi, koʻk Volgaga oʻtirib eshigini qars bekitdi-da, ketdik, dedi shofyorga. — E. Rahim, Hayot amri bilan
2. Qarsak, chapak.
Qars urmoq.
Polvonning rapidadek keng kaftlaridan chiqqan qars— chapak koʻp kishilarning diqqatini jalb etdi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Kishilar qars urib turadilar va meni masxaralagandek qiyqirib, ogʻiz-burunlarini qiyshaytiradilar, lekin men ularga parvo qilmay, oʻyinni davom ettiraman. — A. Qodiriy, Jinlar bazmi
qarang qarillamoq
karilla ayn. Qarillamoq. koʻchma Ortiq darajada maqtanchoqlik qilmoq, ortiq darajada maqtanmoq, oʻzini shunday holatda tutmoq. [Sarkor:] Mening hammadan ham ukam Mamatxon