фл. 1. Миқдор, ҳажм жиҳатидан камаймоқ, камиб қолмоқ.
Боғда мевалар озайган вақти. Ариқнинг суви озайди.
Суви озайиб қолган самоварнинг жиғиллаши, чой учун қайта дастурхон ёзаётган Рузвоннинг гилам устидаги шип-шип юришигина жимликни бузар эди. — С. Зуннунова, Олов
Кетиб-кетиб озайиб қолган кишилар гуруллаб, ичкари киради. — П. Қодиров, Уч илдиз
2. Кам учрайдиган бўлиб қолмоқ; камаймоқ.
Шундан бери фикри сал ўзгарди чоғи, гарчи аввалгидай девонайи Машраб дейишини қўймаса ҳам, камситишлари озайди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
3. Пасаймоқ, тушмоқ.
Кечга яқин Гулнорнинг руҳи анча енгиллашди, иссиғи озайди. — Ойбек, Танланган асарлар